.:کوثر:.

(بدون عنوان)

ضدمنکرات۲ — Tue, 20 Sep 2005 14:52:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

آدرس وبلاگ ما منتقل شده است . شما تا 5 ثانيه ديگر به وبلاگ جديد منتقل خواهيد شد.

با تشکر

عيد تلالوء گرفتن نور نبوت بر آخرين نبی مبارک باد.

ضدمنکرات۲ — Fri, 02 Sep 2005 09:17:00 GMT

امروز مبعث رسول الله است، امروز روزی است که مهر وحی و نبوت سراپای وجود محمد(صلی الله علیه و آله) را فرا گرفت. آن روز غار حرا نور باران بود و آن حفره تنگ چه می دانست که آینده جهان را خواهد ساخت. محمد(ص) ماننده همیشه برای چله نشینی سالیانه اش رفته بود که آن صدای ملکوتی را شنید: اقرا باسم ربک الذی خلق... و محمد نمی دانست که این کلمات آغاز ماموریتی طولانی برای محمد امی است.

محمد در پناه آن کلمات نورانی شاهد تولد قرآن بود و شاهد تکمیل حجت بر انسان زمینی. کسی چه می دانست که همین کلمات آغازگر تحول شگرف در سرنوشت بشر خاکی خواهد بود ولی خدا بر ما منت نهاد و آن روز محمد(ص) بنده برگزیده اش را برانگیخت تا ما را بیدار کند و به راه و مسیر ازلیمان برگرداندمان.

محمد از عظمت کلمات و آنچه شنیده بود لرزید و لرزید. خدا با او سخن گفته بود و او را برگزیده بود. وقتی به خانه رسید همچنان می لرزید و رعشه تمام وجودش را گرفته بود. رعشه ای که با لباس و پوشش برطرف نمی شد و تمام نشد تا دوباره محمد(ص) فراخوانده شد: یا ایها المدثر قم فانذر ... ای جامه به خود پیچیده برخیز و انذار کن.

امروز همه جا نورباران است. سالروز آن اتفاق بزرگ است و باید هم چنین باشد. نقطه عطفی است مهم به اندازه خلقت آدم و بلکه مهم تر از آن. و ما جشن می گیریم به یاد آن روز و به یاد آن نعمت بزرگ که بر ما فرستاده شد و دعا می کنیم که لیاقت ان را داشته باشیم.

***

به مناسبت ایام مبارک مبعث آخرین رسول خدا(ص) و ایام مبارک اعیاد شعبانیه، به دنبال عیدی مناسبی می گشتم. تا به جی میل رسیدم.

دوستان عزیزی که تمایل به داشتن جی میل دارند می توانند در این ایام مبارک تا نیمه شعبان در همین وبلاگ پیام بگذارند و ایمیل آدرس خودشان را هم بنویسند تا در اسرع وقت برایشان دعوت نامه جی میل ارسال شود.

این روزها اثری درباره پیامبر(ص) از سامی یوسف خواننده عرب که به زبان انگلیسی و عربی خوانده شده و اسمش هم المعلم است، بارها از صدا و سیما پخش شد. کسانی که دوست دارند آن را روی سیستمشان داشته باشند می توانند آن را از این جا دانلود کنند.

***

این روزها روز جشن و عید است ولی نمی شود آن کشتار فجیع را نادیده گرفت. کشتاری که باز هم مظلومیت شیعه را هویدا کرد که شیعه همواره مظلوم بوده است. از خدای محمد(ص) به حق همین روز مبارک می خواهیم که آن عزیزان سوگواری را که دو روز پیش به شهادت رسیدند را در جوار محمد و آل محمد(ص) میهمان خان پربرکت رضوان الهی نماید و قاتلان بی رحم و تروریستشان را در اسفل درکات جحیم منزل دهد.

باز هم این روز مبارک را خدمت همه پیروان رسول الله تبریک عرض می کنم و آرزو می کنم که همه ما از برکات و فیوضات این روز مبارک و فرخنده برخوردار باشیم ان شاء الله.

سالروز شهادت امام کاظم(ع) و ربوده شدن امام موسی صدر

ضدمنکرات۲ — Wed, 31 Aug 2005 13:55:00 GMT

امام كاظم ‏عليه السلام:

عَونُكَ لِلضَّعيفِ أفضَلُ الصَّدَقَةِ؛: كمك كردن تو به ناتوان، بهترين صدقه است.

لَيسَ مِنّا مَن لَم يُحاسِب نَفسَهُ في كُلِّ يَومٍ؛ كسى كه هر روز خود را ارزيابى نكند، از ما نيست.

امروز سالگرد شهادت امام هفتم شیعیان و سلاله پاک نبی مکرم اسلام(صلی الله علیه و آله) است. به همین مناسبت روایتی از آن امام بزرگوار را از سایت نقل میکنم. به امید آنکه همه ما پیروانی راستین برای آن امام همام باشیم. ان شاء الله:

«فقیر با ایمانی به محضر امام کاظم(ع) آمد و اظهار تهیدستی کرد و درخواست صد درهم پول نمود تا با تجارت و داد و ستد با آن بتواند تأمین معاش نماید. امام کاظم(ع) در حالی که خنده به لب داشتند خطاب به او فرمودند: یک مسأله از تو می پرسم اگر پاسخ صحیح دادی ده برابر خواسته تو را به تو خواهم داد. فقیر قبول کرد. امام پرسیدند: اگر بنا باشد در دنیا برای خود آرزویی کنی، جه آرزویی می کنی؟ فقیر گفت: آرزو می کنم برای حفظ دین و حفظ برادران دینی، قانون تقیه را رعایت کنم و حقوق برادران دینی را ادا نمایم. امام(ع) فرمودند: چرا دوستی با ما خاندان را آرزو نمی کنی؟ پاسخ داد: این صفت در من وجود دارد و از درگاه خداوند به داشتن چنین صفتی سپاسگزارم ولی از خدا می خواهم که خصال نیکی که ندارم به من عنایت کند. امام فرمودند: پاسخ نیکی دادی آنگاه دو هزار درهم به او داد و فرمود: این پول را در خرید و فروش مازو[ماده ای از درخت بلوط که برای رنگ کردن و دباغی استفاده می شده است.] به کار ببر، زیرا مازو کالای خشک است. به این وسیله امام هم مال کلانی را به فقیر بخشید و هم او را به کار و تلاش واداشت و هم او را در تجارت راهنمائی فرمود.(اقتباس از فرازهای برجسته از سیره امامان شیعه نوشته محمدتقی عبدوس و محمد محمدی اشتهاردی به نقل از انوار البهیه محدث قمی ص197 و 198)»

بعضی مواقع برخی تصادفات جالب انسان را به فکر فرو می برد. امروز علاوه بر روز شهادت امام کاظم(ع) سالروز ربوده شدن امام موسی صدر نیز هست. هر دو موسی نام دارند و هر دو از سلاله پاک نبوی هستند و هر دو نیز در زندان دشمنان اهل بیت(ع) اسارت کشیده اند. امام موسی صدر نامی درخشان در تاریخ معاصر خاورمیانه است. یکی از افتخارات ایرانیان این است که یک ایرانی توانست به عنوان رهبر شیعیان لبنان علاوه بر سامان دادن به وضع وحشتناک شیعه در لبنان، آن چنان رفتار کند که محبوب تمامی دل های مردم ستمدیده لبنان از سنی و شیعه و مسیحی و دروزی شود. امام موسی صدر تا بدان جا پیش رفت که مظهر وحدت ملی لبنان شد. او بارها جلوی درگیریهای خانمان برانداز در بین مردم لبنان را گرفت و به عنوان یک شخصیت مورد اعتماد همه درآمد. تا حدی که یاسر عرفات که آن زمان رهبر مبارزان فلسطینی بود، او را سیدی و مولای صدا می زد. زمانی که سید موسی صدر جوان به نمایندگی از طرف آیت الله العظمی بروجردی به عنوان وکیل ایشان در لبنان و رهبر شیعیان لبنانی وارد بیروت شد، شیعیان در بدترین وضع قرار داشتند. از نظر سطح اقتصادی شیعیان فقیرترین و بیچاره ترین مردم بودند و اجحاف های سنگین حکومت مسیحی و مارونی هم این وضع را تشدید کرده بود. از نظر فرهنگی شیعیان بی سوادترین و بی فرهنگترین مردم بودند. اکثر آنان از معارف اسلامی و شیعی بی خبر بودند و فقط نامی از شیعه را یدک می کشیدند. در فضای طایفه ای لبنان بیشترین ظلم و ستم نصیب شیعیان بود و همواره مورد آزار و اذیت بودند. بی سوادی وضع آنها را بدتر می کرد و به همین دلیل در پایین ترین مشاغل کار می کردند. وضع آن چنان خراب بود که اگر جوان شیعه ای می خواست رشد کند با مسیحیان وصلت می کرد و هویت شیعی خود را پنهان می نمود. بسیاری از شیعیان حتی سادات در آن زمان مسیحی شدند. آنانی هم که می خواستند مسلمان و شیعه بمانند باید در بدترین وضع زندگی می کردند. در بین شیعه کمتر چیزی به نام حجاب وجود داشت و بسیاری از زنان فاسد شیعه بودند. او آمد و برای شروع فعالیت های عمرانی و فرهنگی را آغاز کرد. برای فرزندان یتیم شیعه هنرستان فنی جبل عامل را تأسیس کرد و چندین بنیاد خیریه را پایه نهاد و با اموالی که از ثروتمندان شیعه لبنانی و عراقی و ایرانی دریافت کرد، شروع به بهبود وضع شیعیان کرد. برای انسجام شیعه مجلس اعلای شیعیان را تاسیس کرد. آن روزگار هر طایفه ای در لبنان نیروی مسلحی داشت و شیعه تنها طایفه بی دفاع بود، بنابر این امام صدر، حرکت المحرومین و امل (افواج مقاومة اللبنانیة) را به راه انداخت و جوانان شیعه را سازماندهی کرد. در همان زمان بسیاری از جوانان شیعه را برای تحصیل به نجف و قم فرستاد که بعدها پایه رشد فرهنگی شیعه شدند. او در عرض چند سال منزلت و جایگاه شیعه را به حدی معجزه آسا بالا برد و در این راه همراهانی چون دکتر چمران نیز یار او بودند. او نقش بسیار موثری در پیروزی انقلاب اسلامی داشت. او که از یاران و دوستان امام در قم و نجف بود، لبنان را جایگاه مناسبی برای فعالیت مخالفان رژیم طاغوت قرار داد و مبارزه با شاه را در لبنان ادامه داد تا جایی که سفارت ایران در بیروت ورود او را به ایران ممنوع اعلام کرد و تابعیت ایرانی او را نیز لغو کرد و فردی را فرستاد تا پاسپورت ایرانی امام صدر را از او بگیرد.

امام صدر با عملکرد مثبتش آن چنان نفوذی پیدا کرد که آوازه او مرزهای لبنان را نیز درنوردید و به عنوان یک شخصیت مقاوم و قابل احترام در جهان عرب و اسلام درآمد. آن چنان که جمال عبدالناصر مخالف سرسخت شیعه و ایران از او دعوت می کند و با احترام با او سخن می گوید و او را متحدی قابل اعتماد در برابر اسرائیل می یابد. همین شدت محبوبیت و کاریزمای امام صدر دشمنان زیادی برای اوساخته بود و بسیار بودند کسانی که در ظاهر در جبهه امت اسلام و عرب بودند و دم از مبارزه با اسرائیل می زدند اما همسو با اسرائیل با امام صدر دشمنی می کردند. افرادی مثل ابونظال فلسطینی که چند سال پیش جنازه اش در خانه خود در بغداد پیدا شد، حضور او به عنوان یک روحانی در عرصه سیاسی لبنان را برنمی تافتند تا جایی که دفتر او را هدف موشک قرار دادند. اربابان ابونظال و کسانی که با قصد خودنمایی می خواستند رهبر امت عرب باشند نیز دشمنان بالقوه و بالفعل امام صدر بودند: مانند مردک دیوانه جاه طلب معمر قذافی (من عادت ندارم این گونه ادبیاتی را به کار ببرم ولی باور کنید با غیر این ادبیات نمی شود او را توصیف کرد) و حکومت دیکتاتوری فاسد او در لیبی از آن جمله بودند. قذافی سعی می کرد با حضور خود در عرصه سیاسی لبنان حضور رقیبش عبدالناصر را کاهش داده و کم کم خود را به عنوان مظهر مقاومت عرب و رهبر جهان عرب جا بزند، اما حضور امام صدر مانع این کار بود چرا که لیبی به دنبال ایجاد تنش و تشنج و در مقابل امام موسی صدر خواهان آرامش و صلح بین طوایف لبنان بود. بارها قذافی در سخنانش به امام صدر حمله می کرد و او را متهم به خیانت می نمود.

در اواسط سال 57 قذافی در تغییر جهتی آشکار امام صدر را به لیبی دعوت کرد و همه کارها توسط سفارت لیبی انجام شد. امام صدر که از هر فرصتی برای مفاهمه و مذاکره سود می جست، از این اقدام استقبال کرد و با حسن نیت به دعوت قذافی پاسخ مثبت داد. در اوایل شهریور امام صدر به همراه دو نفر که یکی از دستیارانش و دیگری یک روزنامه نگار لبنانی بود، به طرابلس پرواز کرد. او قصد داشت پس از لیبی به ایتالیا برود. چند روز از اقامت او و همراهانش در طرابلس می گذشت که در این روزها قذافی به قصد تحقیر اجازه ملاقات نمی داد. بالاخره اجازه ملاقات داد. امام به همراه یارانش به ملاقات قذافی رفتند و دیدار انجام شد که گویا دیدار دوستانه ای نبوده است. امام صدر هرگز از آن ملاقات بازنگشت. دو مامور سازمان امنیت لیبی به هتل محل اقامت رفتند و لوازم آنها را تحویل گرفتند. چند مامور امنیتی برای او و همراهانش بلیط گرفتند. روزی که قرار بود به سمت ایتالیا از مسیر پاریس(به صورت ترانزیت) حرکت کنند، چند نفر با لباس های امام صدر و همراهان به فرودگاه طرابلس رفتند و مهر خروج به پاسپورت ها زده شد. اما هرگز امام صدر به پاریس وارد نشد، هر چند لیبی با صحنه سازی ادعا کرد که امام صدر لیبی را ترک کرده است اما شواهد و قرائن نشان می دهد که امام صدر و همراهان هرگز از لیبی خارج نشده اند. بعدها دلایل و مدارکی کشف شد که نشان می داد امام صدر زنده است و در لیبی زندانی است. حدود ده سال پیش نوار ویدئویی برای آیت الله سید رضا صدر برادر ایشان فرستاده شد که امام صدر را با محاسن سفید در حال عبور از بین نگهبانان نشان می داد. لیبی همچنان ادعا می کند که امام صدر از لیبی خارج شده است اما همه معتقدند که هر اتفاقی که برای ایشان افتاده، در لیبی بوده است. دادگاه رم هم اخیرا رای بر این داد که امام موسی صدر در لیبی ناپدید شده است. خانواده صدر همچنان اصرار دارند که امام صدر زنده و در لیبی زندانی است. متاسفانه عملکرد دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی آن چنان که باید پیگیر سرنوشت او نبوده است و تا کنون نتیجه ای به دست نیامده است. مسئله امام موسی صدر مسئله ای ملی و اسلامی است و دست اندرکاران سیاست خارجی ایران باید تمام تلاش خود را به کار بگیرند تا نتیجه مطلوب حاصل شود. همگی امیدواریم که هر چه سریعتر سرنوشت امام صدر روشن شود و او زنده و سلامت برگردد و ملت لبنان و ایران و همه شیعیان را دلشاد نماید ان شاء الله.

(بدون عنوان)

ضدمنکرات۲ — Tue, 30 Aug 2005 14:04:00 GMT

امروز هشتم شهریور ماه سالگرد شهادت رئیس جمهور محبوب و مردمی محمد علی رجائی و نخست وزیر انقلابی و دانشمند شهید محمد جواد باهنر است. در چنین روزی کشمیری دبیر شورای امنیت وقت که نفوذی منافقین بود و به صورتی عجیب توانسته بود تا این سطح بالا در حاکمیت نفوذ کند، به همراه یک کیف بزرگ وارد اطاق جلسات شورای امنیت شد و در صندلی مجاور شهید رجایی که محل منشی جلسه بود نشست. چند لحظه بعد به بهانه آوردن چای از صندلی بلند شد و برای شهید رجایی چای ریخت و سپس به بهانه دیگری از اطاق خارج شد و ساختمان نخست وزیری را ترک کرد. دقایقی بعد صدای مهیبی برخاست و ساختمان پر از دود و آتش شد. در پی این انفجار رجایی رئیس جمهور؛ باهنر نخست وزیر و تعدادی دیگر از جمله تیمسار دستگردی فرمانده شهربانی به شهادت رسیدند. زمانی که خبر پیچید همه ایران در حزن و اندوهی سنگین فرو رفت. آخر رجایی از میان مردم رفته بود.

او مردی است که هرگز فراموش نمی شود و یادش از خاطره و ذهن ایرانیان پاک نخواهد شد. چون او با خدا معامله کرد و برای خدا حاضر بود همه چیز خود را بدهد، خدا نیز او را به بالاترین پاداش مفتخر کرد و او را جاودانه کرد. رجایی به معنای واقعی کلمه حزب اللهی بود. او خود را در جلسه تنفیذ مقلد امام و فرزند مردم معرفی کرد و در پایان نطقش گفت: پروردگارا مرا دریاب او ابایی نداشت که در پایان جلسه جلوی پای امام و رهبرش زانو بزند و دستانش را ببوسد. رجایی اسوه و الگویی از مدیریت انقلابی را به جای گذاشت که نماینده همه خوبی هاست. چون او برای خدا و با اخلاص کار می کرد، خداوند نیز در دوره او برکتی نهاد که هر چند کوتاه بود ولی تا همیشه پر ارزش و به یادماندنی است. طول زمامداری و خدمت او کوتاه بود ولی عرض آن زیاد بود و همین سبب است که پس از 24 سال از شهادت او طبق نظرسنجی ها مردم الگوی مدیریتی او را می ستایند و آن را بهترین می دانند. مردم در این انتخابات هم چون بوی رجائی و خدمت صادقانه رجایی را استشمام کردند، کسی را که او را الگوی خود می دانست به ریاست جمهوری انتخاب کردند و این امری است که مسئولیت احمدی نژاد و اطرافیان و همکارانش را بسیار سنگین می کند. اما با همه اینها باید گفت و ما ادریک الرجائی. مائیم و خاطره و عطر او که همچنان ابرهای ضخیم زمان را در می نوردد و ما را معطر می کند. سایت بازتاب در حرکتی بسیار ارزشمند خاطراتی از ایشان را درج کرده است که در اینجا و اینجا قابل دسترسی است. چند برگی از این خاطرات را با هم مرور می کنیم.

«مواظب باش تو همان محمد سياه هستي

روزي كه حكم رياست‌جمهوري آقاي رجايي در محضر امام تنفيذ شد، ما طبق روال مستمري كه داشتيم، در منزل خواهر بزرگ ايشان، جلسه خانوادگي‌اي كه دايي‌ام آن را اداره مي‌كرد، داشتيم. در فيلم مراسم تنفيذ كه از تلويزيون پخش شد، وقتي حكم تنفيذ توسط يادگار امام خوانده مي‌شد، من به چهره آقاي رجايي نگاه كردم، ديدم خيلي در فكر فرو رفته است و آن رجايي هميشگي نيست. شب كه به جلسه آمد، پس از عرض تبريك اين مسئوليت به او گفتم: «دايي آن‌موقع كه امام صحبت مي‌كرد و حكم تو را مي‌خواندند، خيلي توي خودت بودي، كجا بودي و به چه فكر مي‌كردي؟ آقاي رجايي هميشه نبودي». گفت: «خوب حدس زده‌اي. من در همان موقع پيش خودم فكر مي‌كردم و به خودم مي‌گفتم كه حواست جمع باشد! هرچند دارند از طرف امام، حكم رئيس‌جمهوري تو را مي‌خوانند و امام، حكم رياست‌جمهوري تو را تنفيذ مي‌كند، ولي تو بايد بداني كه همان محمد سياه هستي». بعد ‌گفت: «من در همان حال كه حكم خوانده مي‌شد، به خدا مي‌گفتم: خدايا من همان محمد سياه هستم، تو به من كمك كن كه خودم را گم نكنم. تو به من قدرتي بده كه بتوانم به اين مردم عزيز، خدمت كنم و براي آنان كار كنم». ايشان تا اين حد و در چنين مواقع حساسي، مراقب نفس خود بود و در عين حال به خدا تكيه و توكل داشت. (محمود صديقي)»

«يك روز آقاي رجايي يكي از وزرايش را از مسئوليت انداخته بود. من به جرياني اشاره كردم و پرسيدم: «به اين علت ايشان را عوض كرديد؟». گفتند: «نه، موضوع ديگري بود». پرسيدم: «مي‌شود به من بگوييد، چرا ايشان عوض شده‌اند؟». گفت: «چرا نمي‌شود. اين آقا آمده و به من مي‌گويد، خانه من كه در نارمك سيصد متر است، كوچك است. چون مي‌‌خواهم محافظ خودم را هم جا بدهم. از من اجازه مي‌خواست يكي از خانه‌هاي بزرگ طاغوتي‌ها را كه مصادره شده، به او بفروشند يا به او بدهيم كه در آن زندگي كند تا زن و بچه‌اش كمتر در عذاب باشند. من هم به او گفتم: آقا جان، ما كه انقلاب نكرديم تا بياييم خانه‌هاي مردم را مصادره كنيم و بعد بياييم خودمان در آنها بنشينيم. ما آمده‌ايم مشكلات مردم را حل كنيم. اگر قرار باشد ما هم بياييم در اين خانه‌ها بنشينيم و زندگي كنيم، فراموش مي‌كنيم مردم ما چه مشكلاتي دارند. به خاطر اين ديدگاه، او را عوض كردم(یوسف صباغان)»

***

خبر ویژه:

*اخیرا نیروی انتظامی در تهران به فردی مشکوک می شوند و پس از بازرسی از او سلاح به دست می آید. پس از دستگیری و انتقال به بازداشتگاه در بازجویی ها مشخص می شود که از هواداران منافقین بوده و جهت اجرای عملیات به تهران آمده است. او اظهار کرده است که قصد داشته تا قاضی سعید مرتضوی، حداد عادل و عسگراولادی را ترور کند.

*دکتر رهبر رئیس فعلی سازمان مدیریت در اوایل دولت خاتمی معاون اقتصادی وزارت اطلاعات بوده است که به علت جدیت فوق العاده در مبارزه با مفاسد اقتصادی بر اثر فشارها از ان مسئولیت برکنار شده است. وی که استاد اقتصاد دانشگاه تهران نیز هست ابتدا قرار بود مسئولیت وزارت اقتصاد را بر عهده بگیرد ولی به علت این که بورس زیر نظر این وزارتخانه است و انتصاب وی به بورس شوک وارد می کرد، این مسئولیت به دانش جعفری واگذار شده است. برنامه اصلی رهبر سالم سازی و اصلاح سیستم اداری و دولتی کشور است.

اوضاع عراق

ضدمنکرات۲ — Fri, 26 Aug 2005 08:37:00 GMT

با سلام و عرض ادب خدمت دوستان عزیز. مطلبی که امروز می خواهم راجع به آن صحبت کنم، تحولات در عراق و عرصه سیاسی آن است. اخیرا پس از هفته ها جار و جنجال و بلوا مجمع ملی عراق قانون اساسی را تصویب کرد. چند مسئله در این زمینه مایه اختلاف بود: نام کشور، ارتباط قوانین کشور با اسلام، فدرالیسم، زبان و سرنوشت منطقه کرکوک.

سه نام برای عراق پیشنهاد می شد: سنی ها جمهوری عراق، کردها جمهوری فدرال عراق، شیعیان جمهوری اسلامی عراق یا جمهوری اسلامی فدرال عراق. در نهایت تصمیم بر این شد که نام همان جمهوری عراق باقی بماند.

شیعیان اسلامگرا که در مجمع ملی عراق در اکثریت هستند پیشنهادشان این بود که اسلام تنها منبع قانونگذاری در عراق باشد ولی شیعیان سکولار و سنی ها و به صورت خیلی جدی تر کردها اعتقاد داشتند که اسلام به عنوان یکی از منابع مطرح باشد که در نهایت با توجه به نظر اکثریت مردم و همین طور اکثریت شیعیان و اسلامگرایان، مخالفان مجبود به پذیرش این موضوع شدند که اسلام تنها منبع قانون گذاری باشد و همه قوانین باید با اسلام سازگار باشد.

عرب ها شامل سنی ها و شیعیان اعتقاد داشتند که زبان رسمی کشور باید عربی باشد و کردی صرفا در کردستان وجود داشته باشد ولی اکراد اصرار و پافشاری داشتند که زبان کردی هم باید زبان رسمی باشد که بالاخره کردها موفق شدند و عربی و کردی هر دو به عنوان زبان رسمی مطرح شد.

در مورد فدرالیسم کردها بر فدرالیسم کردستان تا سر حد استقلال اصرار می ورزیدند و اکثریت شیعیان شامل مجلس اعلا و حزب الدعوه نیز می گفتند اگر بنا باشد فدرالیسم وجود داشته باشد باید شامل همه باشد و فقط کردها فدرال نباشند. بیانات عبدالعزیز حکیم مبنی بر فدرالیسم 9 استان جنوبی و مرکزی عراق که اکثریت شیعه دارند، اصل مطالبات شیعیان است. اما کردها در موضعی غیر منطقی اصرار داشتند که فقط کردها باید فدرال باشند و نفت جنوب باید به همه کشور اختصاص یابد. این ادعا در حالی مطرح می شد که کردها می گویند نفت شمال و مخصوصا کرکوک صرفا متعلق به منطقه کردستان است نه کل عراق. سنی ها نیز چنین ادعایی دارند و می خواهند جلوی فدرالیسم در کل عراق را بگیرند. در نهایت راجع به این مسئله هنوز رسیدگی نشده است و برای آینده گذاشته شده است. به نظر می رسد با توجه به اکثریت مردم عراق که طبق نظرسنجی های مختلف موافق فدرالیسم کل عراق هستند در نهایت این مسئله این گونه به نتیجه برسد و کل عراق به سه منطقه فدرال شیعه، سنی و کرد تقسیم شود.

البته پیشنهاد دیگری که مطرح است این است که نفت کل عراق باید ملی باشد و توسط حکومت مرکزی و با توجه به جمعیت بین جمهوری های فدرال تقسیم شود که با مخالفت کردها و سنی ها به علت جمعیت کمشان روبرو می شود که نوعی زیاده خواهی است و سبب تشنج خواهد شد. البته با توجه به دیدگاه های مختلف این دیدگاه عادلانه ترین راه برای تقسیم منابع نفتی است و می تواند نظر سنی ها را به خود جلب کند و ائتلافی میان شیعیان و اهل سنت ایجاد نماید. دورنمای این مسئله کلا نشان می دهد که دیدگاه زیاده خواهانه و متجاوز کردها را منزوی خواهد شد.

در کلیت اوضاع عراق، متاسفانه دولت انتقالی عراق به سبب بی تجربگی دولتی ها و سنگ اندازی بعثی های سابق، گروه های افراطی و تروریستی سلفی سنی و از همه مهم تر امریکایی ها بسیار ناکارآمد ظاهر شده اند. برق مناطق مختلف ساعات بسیاری قطع است و قطع برق بیشتر از گذشته شده است. بنزین بسیار کم شده است و بازار سیاه شدیدی راجع به آن پدید آمده و تا 10 برابر قیمت دولتی خرید و فروش می شود. عملیاتهای تروریستی بیشتر به سمت شیعیان جهت گیری دارد و این امر سبب شده است تا شروع کار بازسازی شهرهای شیعه که محرومیت های بسیاری را در دوره صدام تحمل کرده اند، به تعویق بیفتد. سلفی ها و افغان العرب هایی که به بهانه مبارزه با امریکا وارد عراق شده اند فلش حملاتشان را به سمت شیعیان گرفته اند و تقریبا از امریکایی ها غافل شده اند. مثلا در شهر تلعفر ما بین موصل و مرز سوریه که در 60 کیلومتری مرز سوریه قرار دارد، تروریستهای سلفی که اکثرا از عربستان، اردن، یمن و سودان هستند اطلاعیه های تهدیدآمیزی علیه شیعیان صادر کرده اند و می خواهند شیعیان که نیمی از جمعیت این شهر 500هزار نفری را تشکیل می دهند، از شهر بیرون کنند و تا کنون چندین نفر از شیعیان را به شهادت رسانده اند. تا کنون 60 خانوار شیعه این شهر را به مقصد کربلا ترک کرده اند. نظامیان امریکایی نیز که در حومه شهر مستقرند با گونه ای رضایتمندی این مسائل را ملاحظه می کنند و کاری به کار تروریست ها ندارند و تروریستها هم کاری به آنها ندارند.

با توجه به اوضاع و احوال موجود آینده عراق تاریک می نماید و حداقل در همین وضع باقی خواهد ماند.

***

از این به بعد آدرس میل وبلاگ به kowsarblog@gmail.com تغيير پیدا کرده است. هر چند آدرس قبلی نیز همچنان فعال است ولی آدرس اصلی همین است.

در ضمن از این به بعد هر هفته حتی الامکان یک یا چند خبر ویژه و جالب را خدمتتان عرض می کنم.

خبر ویژه:

*شهید قاضی مقدس که اخیرا ترور شد، یکی از قضات بسیار فعال در زمینه مبارزه با مفاسد اقتصادی بوده است. این شهید برخورد بسیار قاطعانه ای نیز با مجرمان اقتصادی داشته است و زیر بار فشارها نمی رفته است. در برخی از پرونده های بسیار مهم و سرنوشت ساز که فشارهای بر او غیر قابل تحمل می شده است با دادن برخی از اطلاعات ثابت شده پرونده ها به روزنامه ها مخصوصا روزنامه کیهان فشارها را خنثی می کرده است. این مسئله یکی از احتمالات درباره ترور ایشان است.

* اخیرا یک کاروان ترانزیت مواد مخدر توسط وزارت اطلاعات دستگیر شده اند که با استفاده از لوازم مربوط به UN (سازمان ملل) اقدام به قاچاق مواد مخدر می کرده اند. یکی از این افراد از اعضای سازمان ملل بوده و دیگری نیز اخراجی آنجا بوده است. از آنها یک دستگاه تویوتای UN و مقداری لوازم و اوراق با آرم سازمان ملل به دست آمده است.

ولادت خانه زاد خدا علی(ع) گرامی باد.

ضدمنکرات۲ — Fri, 19 Aug 2005 08:59:00 GMT

میلاد با سعادت امام المتقین امیر المومنین یعسوب الدین اسد الله الغالب علی بن ابی طالب(ع) را به همه آنانی که گوهر انسانی خود را پاس می دارند و آن را به هیچ متاعی نمی فروشند، تبریک عرض می کنم. روز پدر را هم به همه پدران عزيز مخصوصا پدر خودم تبريک عرض می کنم. سايه پدرها از سر فرزندان کم مباد.

به همین مناسبت می خواستم مطلبی بنویسم اما هیچ بیانی را شیواتر از مصاحبه ای درباره امیرالمومنین(ع) از جرج جرداق مسیحی لبنانی که تحقیقات زیادی در این رابطه کرده است، ندیدم. متن این مصاحبه در روزنامه کیهان 27 مرداد آمده است.
خوشتر آن باشد که سر دلبران
گفته آید در حدیث دیگران
آنچه در پی می آید متن مصاحبه ای است كه مجله «المنبر» وابسته به شیعیان كویت با استاد ادیب «جورج جرداق»، آفریننده اثر ماندگار و سترگ «علی، صدای عدالت انسانی» در شماره ششم خود به عمل آورده است. شخصیت استاد جرداق برای كسانی كه درباره علی«ع» تحقیق و نگارش كرده اند ناشناخته نیست و او با خلق این اثر بی بدیل، نام خود را در ردیف عاشقان و دوستداران علی«ع» به ثبت رسانده است. نظر به اهمیت مطالب مطرح شده در این مصاحبه، برگردان آن به مناسبت ولادت خجسته آن امام همام تقدیم خوانندگان عزیز می شود.
هر جا كه بدنبال عدالت بگردید، نام علی را در آنجا خواهید یافت و در هر جا كه در جستجوی انسانیت برآیید نظیری برای آن حضرت نخواهید یافت. او والاترین الگو و عالیترین مثال است و هیچ كسی نمی تواند در انسانیت، عدالت، سخاوت، آزادمنشی، بخشش و شجاعت نظیر او باشد و به پایه علم، ادب، بلاغت، سعه صدر و عطوفت او برسد. آری آنان كجا و ابوالحسن كجا؟ كه: میان ماه من تا ماه گردون، تفاوت از زمین تا آسمان است.
امام علی علیه السلام تجسم حقیقی همه فضایل انسانی است، نام او مترادف با هر فضیلت و منقبتی است و چاره ای جز این نیست كه او را همانند آن معانی متعالی كه در او تجلی یافته بشمار آورید. بشریت تاكنون نظیری برای او نیافته است و اگر چشم بینا بیابد خواهد فهمید كه با از دست دادن علی، دچار چه زیان بزرگی شده و در چه خسارت بزرگی همچنان بسر می برد.
از آنجا كه امام«ع» جلوه ارزش ها و مشعل تمدن است، همه بزرگان در برابرش زانو می زنند و تنها كاری كه می توانند بكنند این است كه سر به زیر افكنند و در تعظیم و بزرگداشت او كمر خم كنند.
این بزرگان با هر عقیده و فرهنگ و ایدئولوژی، وقتی به فرزند ابیطالب می رسند خود را ناچیز می یابند و گریزی جز بزرگداشت و تعظیم او نمی بینند و عشق به آن شخصیت بلندمرتبه و سترگ، وجودشان را فرامی گیرد و كیست كه عاشق همچو اوئی نشود و اذعان نكند كه او شخصیتی بی بدیل است.
از اینجاست كه دانشمندان، ادیبان، اندیشمندان، سیاستمداران، روشنفكران، دانشگاهیان و تمامی جویندگان حقیقت و همه دوستداران نیكی و فضیلت در ادیان و مذاهب و گرایشات فلسفی و فكری گوناگون، به دیده تجلیل و اعجاب به این شخصیت سترگ می نگرند، كه جهان را به شگفتی واداشته و با عدالت و با انسانیتش بر جهان سایه افكنده است. یكی از این بزرگان، اندیشمند و ادیب مسیحی معروف «جورج جرداق» است كه انگیزه (كشف دوباره علی) او را واداشت كه شش جلد بزرگ در معرفی شخصیت یگانه آن حضرت به نگارش درآورد و این محصول علمی گسترده را تحت عنوان «علی، صدای عدالت انسانی» به جهانیان تقدیم كند؛ كتابی كه شهرت آن تمام آفاق را فراگرفته و بازتاب كم نظیری در جهان امروز داشته است.
مجله «المنبر» كه در دیداری با این ادیب بزرگ بر آن شده تا آشنایی بیشتری با شخصیت او حاصل كند می نویسد ما طی این ملاقات او را شخصیتی عاشق حق و خیر یافتیم؛ عشقی كه او را بر آن داشت كه این دستاورد بزرگ را خلق كند، همان دستاوردی كه صاحبش آن را دلپذیرترین و دلچسب ترین كارها و نوشته های خود می داند.
استاد جرداق، علی را آنگونه كه دیگران می بینند نمی بیند، او علی را بهترین ساختار وجودی اندیشه والای انسانی و وجدان سترگ عدالت و آزادی و مساوات می بیند، او هدف علی را سعادتمند كردن مردم مطابق با مبانی اجتماعی كه لازمه اش عدالت، هم گرایی و تكامل است می داند. با هم متن این مصاحبه را می خوانیم:
س) در آغاز مایلیم از زندگی و فعالیت های خودتان برایمان صحبت كنید.
ج) نام من جورج سجعان جرداق است در منطقه جدیده مرجعیون در جنوب لبنان در سرزمینی كه از زیباترین نقاط زمین و از پر رویدادترین و پرخاطره ترین مناطق است و در خانواده ای غسانی دارای ریشه های قحطانی متولد شدم و در محیط كاملا عربی و خاص كه طالب معرفت بود پرورش یافتم.
برادر بزرگم مهندس فؤاد جرداق كه لغت شناس و شاعر و مهندس بود تأثیر تربیتی ویژه ای بر من در دوران كودكی داشت.
درس های ابتدایی را در یكی از مدارس روستا آموختم، اهالی روستای من به فراگیری فراوان علم و دانش معروف بودند و شخصیت هایی از میان آنان سر برآورده اند كه از جمله آنان میخائیل الدبعی بزرگترین دانشمند علم طب جهان در قرن بیستم است.
در اثنای تحصیل در هر فرصتی از مدرسه می گریختم و با دو كتاب دیوان متنبی و مجمع البحرین شیخ ناصیف الیازجی كه با آنها مانوس بودم در دل طبیعت زیبا و زیر درختی پر سایه یا در نزدیكی آب روان با اشتیاق فراوان به مطالعه می پرداختم.این را هم بگویم كه منطقه ما مملو از چمنزارهای سرسبز و چشمه های جوشان بود كه تعداد آنها به صدها چشمه می رسید. عربها بخاطر فراوانی همین مرغزارها به اینگونه مناطق «مرج» می گویند و به دلیل كثرت همین چشمه ها روستا و منطقه ما را نیز «مرج العیون» یا «مرجعیون» می نامند. یك بار برادرم مرا در حال مطالعه دید و بسیار تشویق كرد كه به این روش ادامه دهم حتی اگر شده بخاطر مطالعه، از مدرسه بگریزم. او سپس كتاب «نهج البلاغه» را برایم آورد و گفت: این كتاب را بصورت ویژه بخوان و هرچه را كه می توانی از آن حفظ كن چون برای كسی كه آن را بخواند و حفظش كند بسیار سودمند است. و چون حافظه خوبی داشتم هنوز 13 سالم نشده بود كه بسیاری از مطالب آن سه كتاب و بخصوص نهج البلاغه را از حفظ شدم كه تا به امروز این مطالب در حافظه ام باقی مانده است.
پس از مدتی یكی از بستگان به نام منصور جرداق كه یكی از بزرگترین دانشمندان ریاضیات در عصر حاضر نه تنها در شرق عربی بلكه در تمام جهان است، تصمیم گرفت مرا به اروپا بفرستد تا به تحصیل علوم طبیعی و ریاضیات بپردازم اما من بخاطر وابستگی و علاقه به روستا و محیط طبیعی و روحی آن و نیز گرایش شدید به شعر و ادب، از رفتن سرباز زدم و بجای آن به بیروت رفتم و تحصیلاتم را در دانشكده بطركیه كه به داشتن توانمندترین دانشجویان زبان و ادبیات عرب شهرت داشت ادامه دادم.
علت انتخاب این دانشكده و اشتیاق من به تحصیل در آن، شناختی بود كه در آن زمان از گذشته و سابقه علمی آن داشتم بخصوص كه می دانستم شیخ ابراهیم یازجی بزرگترین دانشمند علی الاطلاق زبان عرب در طی دو هزار سال، در گذشته از اساتید این مدرسه بود و فرزند خلیل مطران شاعر معروف در این مدرسه درس می خوانده و از شاگردان شیخ ابراهیم یازجی بوده است، معروف بود كه این مدرسه پایبند روش مخصوص خود در تدریس زبان عرب است، به علاوه اینكه اساتید آن در تدریس زبان فرانسه شهره بودند.
از جمله اساتید من در دوران تحصیل در این دانشكده، ادیب معروف رئیف خوری و علامه دوران، مرجع بزرگ زبان و ادبیات عرب فواد افرام البستانی بنیانگذار و نخستین رئیس دانشگاه لبنان بود، استاد من در زبان و ادبیات فرانسه هم شاعر فرانسوی زبان، میشل فرید غریب بود.
زمانی كه هجده ساله بودم نخستین كتاب خود را با عنوان «فاگنروزن» به رشته تحریر درآوردم، فاگنر همان شاعر و فیلسوف آلمانی معروف است، این كتاب در انتشارات «المكشوف» توسط شیخ فواد حبیش چاپ شد، بنظر می رسد جلوه های فصاحت عرب در این كتاب مورد اعجاب علامه بزرگ شیخ عبدالله العلایلی قرار گرفته بود كه او را واداشت بصراحت اعلام كند: چنین فصاحتی در ادبیات عصر حاضر ما نظیر ندارد. این كتاب- همانطور كه دكتر طه حسین معتقد بود- شایسته است در فهرست كتاب هایی قرار گیرد كه دانشجویان رشته ادبیات دانشگاه ها موظفند آن ها را بخوانند.
پس از فارغ التحصیلی از دانشكده بطركیه، دو كار را همزمان شروع كردم: نویسندگی مداوم در مطبوعات لبنان و كشورهای عربی و تدریس دو درس ادبیات عرب و فلسفه عربی در برخی از دانشكده های بیروت.
از جمله روزنامه هایی كه در آن ها بطور مرتب مطلب می نوشتم، الجمهورالجدید، الحریه، الصیاد، الشبكه، نساء، الكفاح العربی، الامن و برخی روزنامه های عربی زبان چاپ پاریس بودند، دو سال هم بدون وقفه در روزنامه القبس و یك سال در روزنامه الوطن و مدتی هم در روزنامه الرای العام كه همگی در كویت چاپ می شوند به نوشتن مشغول بودم، مضافاً اینكه مقالات من در بسیاری از روزنامه های مصر و سوریه بصورت پراكنده چاپ می شد. در حال حاضر در روزنامه های موسسه الصیاد، و در مجله الكفاح العربی و الامن بصورت دائمی مشغول نوشتن هستم.
در كنار كار مطبوعاتی در برنامه های رادیویی چه روزانه و چه هفتگی مشاركت داشتم از جمله برنامه روزانه ای كه به نام (علی طریقتی) از 15 سال پیش در رادیوی معروف «صوت لبنان» پخش شد، و با علاقه و اصرار مدیریت رادیو و شنوندگان همچنان پخش می شود.
نكته ای كه قابل ذكر است اینكه تمام آنچه كه در مطبوعات می نویسم و یا در رادیوها پخش و اجرا می كنم سانسور نمی شوند و این شرط نخست و اساسی من در كار با مطبوعات و سایر رسانه های اطلاع رسانی بوده است.
در همین دوران من مجموعه كتاب های مربوط به امام علی «ع» را به شرح زیر تالیف كردم:
علی و حقوق بشر، رابطه علی و انقلاب فرانسه، علی و سقراط، علی و زمانه اش، علی و ناسیونالیسم عرب و ضمیمه بزرگ آن ها با عنوان شگفتی های نهج البلاغه كه این آخری چهار بار در یك سال توسط سه ناشر به اسامی دارالنهار در بیروت، دارالشروق در مصر و دارالغدیر در بیروت به چاپ رسید.]البته همه این مجموعه بعدها تحت عنوان: علی، صدای عدالت انسانی به چاپ رسیدند[.
از كتاب های دیگر كه پس از «فاگنروزن» و مجلدات امام علی، در اینجا و آنجا چاپ شده می توان به موارد زیر اشاره كرد: قصور و اكواخ (كاخ ها و كوخ ها)، رمان تاریخی در 1000 صفحه با عنوان صلاح الدین و ریچارد شیردل ، نجوم الظهر (ستارگان ظهر)، عبقریه العربیه (نبوغ عرب) ، صبایا و مرایا (دختران و آینه ها)، وجوه من كوتون (چهره هایی از كوتون) حدیث الحمار و حكایات همچنین چندین نمایشنامه تئاتر و فیلمنامه یك سریال تلویزیونی را نوشته ام.
س) چگونه با شخصیت امام علی «ع» آشنا شدید؟ كی و كجا؟
ج) همان طور كه قبلاً گفتم شناخت من نسبت به این شخصیت بزرگ در اصل به زمان كودكی بازمی گردد آن زمان كه برادرم فواد، نهج البلاغه را برایم آورد و گفت: این كتاب را بخوان و هرچقدر می توانی از آن حفظ كن. علاوه بر این برادرم فواد قصائد زیادی درباره امام می سرود و در آنها از نبوغ و اندیشه بلند و عظمت مبانی و اصول انسانی حضرت و از زندگی شرافتمندانه او سخن می گفت. او این قصائد را برای كسانی كه به خانه مان می آمدند می خواند و من با دقت زیاد به آنها گوش می دادم.
یكی از این قصائد در اواخر جلد پنجم از كتاب «علی صوت العداله الانسانیه» آورده شده است.
بدین ترتیب تصویر امام علی از دوران كودكی در ذهن و جان من نقش بست همچنانكه سخنان و كارها و تصاویر اثرگذار، درا ندیشه و جان كودك نقش می بندد.
روزگار گذشت و من از دانشكده بطركیه بیروت- همانطور كه قبلاً گفتم- فارغ التحصیل شدم و به تدریس ادبیات عرب و فلسفه عربی در برخی مراكز علمی بیروت پرداختم. در این دو درس، بر طبق برنامه آموزشی لازم بود، آثار ادبی و فكری امام علی تدریس شود، و از آنجا كه خاطرات و احساسات دوران كودكی انسان برای تدریس ناكافی است و استاد و مدرس باید اطلاعات كامل و آگاهیهای همه جانبه از شخصیت ادیب یا فیلسوفی كه قصد دارد برای دانشجویان معرفی كند داشته باشد، ترجیح دادم درخصوص امام علی به بررسی آراء و نظرات محققان پیرامون امام و نیز كتابهای نوشته شده درمورد شخصیت ادبی، فكری، اجتماعی و سیاسی ایشان بپردازم تا به آنچه از این شخصیت در دوران كودكی در ذهن و جان من وجود داشته افزوده شود.
این را هم باید دانست كه آگاهی یافتن و كسب اطلاع ازنظرات نویسندگان و مورخان درباره شخصیت اندیشمند یا فیلسوفی كه آدمی قصد دارد درباره او به دانشجویان تدریس كند كاری متداول و معروف و درعین حال ضروری بشمار می رود و من بدین ترتیب شروع به خواندن كتابهایی كردم كه درباره امام علی نوشته شده بود.
پس از مطالعه این كتابها برایم روشن شد كه اغلب آنها درمورد مسائل تاریخی محدود به یك زمان و مكان معین سخن می گویند و چه بسا تكیه سخن آنها به گروهی از مردم در برخی مراحل تاریخ مربوط می شود نه به همه مردم در تمام زمانها و دورانها. بیشتر مطالب این كتابها پیرامون حق امام در خلافت و مقدار و میزان این حق از نظر نویسندگان آنها بود، و هر یك از آن نویسندگان هم براساس انگیزه ای دست به نگارش زده بودند كه این انگیزه ها هیچ ارتباط مستحكم با واقع نگری حاكم بر اندیشه علوی و با دیدگاه امام نسبت به معنی هستی، و قوانین و سنتهای ثابت آن و شروط یك زندگی سالم و هدفمند نداشت.
تصمیم گرفتم باز به نهج البلاغه برگردم و آن را دوباره با آگاهی و شناخت بیشتر و بهتر از دوران گذشته بخوانم و بدین ترتیب نهج البلاغه را مجدداً مطالعه كردم، این بار برایم روشن شد كه امام بسیار عمیقتر و بزرگتر از همه بحثها و مطالعات و پژوهشهای محققان پیشین و فعلی است، و انسانیت امام با تمام عناصر و مبانی آن، برخاسته از اندیشه ای زلال و شعور و دركی عمیق از معنی حقیقی هستی است و آموزه های او كه در مبانی و اصول و سیره او تجلی یافته فراتر از محدوده زمان و مكان خاص بوده و همه زمانها و مكانها را در برمی گیرد، و این برایم جای سؤال بود كه چرا این شخصیت بزرگ و نادر را در موضوع ولایت و سایر موضوعات فرعی كه بیشتر مباحث نویسندگان را بخود اختصاص داده، محصور و محدود می كنند.
و اینگونه بود كه من با انگیزه عشق به حقیقت تصمیم گرفتم، كتابی جامع و دائره المعارفی بنویسم كه در آن تا حدی فهم و آگاهی و آشنایی منصفانه به این شخصیت بزرگ وجود داشته باشد و آنچه كه نویسندگان فروگذاشته اند جبران شود.
در جلد اول این كتاب باعنوان (علی و حقوق بشر) با دلایل روشن ثابت كرده ام كه علی قرنهای متمادی پیش از اندیشمندان اروپا و جهان، حقوق مربوط به انسانها را به مفهوم ثابت آن شناخت و آنها را اعلام كرد.
در جلد دوم باعنوان (رابطه علی و انقلاب فرانسه) پیشتازی امام علی بربزرگان فلاسفه انقلاب كبیر فرانسه مورد تأكید قرار گرفته است، جلد سوم باعنوان«علی و سقراط» است، می دانیم كه سقراط پدر تمام فلاسفه انسانی است. من در این مجلد ثابت كردم كه سقراط و امام علی در هر زمینه ای باهم وجه مشترك دارند.
و همینطور جلدهای بعدی كه شامل شش جلد بود و جلد آخری كه به عنوان آن شگفتیهای نهج البلاغه است.
س) دیدگاه شخصی شما درمورد امام علی علیه السلام چیست؟
ج) آیا این شش جلد كتاب كه درباره امام نوشته ام برای بیان نگاه شخصی ام به امام كافی نیست؟ اما اگر بخواهید به صورت خیلی فشرده و كوتاه به این سؤال شما جواب دهم می گویم: علی ساختار ایده آل وجودی اندیشه انسانی است؛ اندیشه ای كه از قوانین و سنتهای ثابت حاكم بر جهان نشأت گرفته است و در هیچ شرایط زمانی و مكانی، امكان تغییرات كم یا زیاد در ماهیت این ساختار وجود ندارد. همچنانكه او ساختاری به وسعت هستی داشت و ضمیر سترگ او یكپارچگی هستی را عمیقاً درك كرده بود.
س) چرا توصیف «عدالت انسانی» را برای علی انتخاب كردید آیا فكر می كنید علی علیه السلام نمایانگر كاملترین صورت عدالت است؟
ج) آیا شما یا دیگری می توانید درباره شخصیت امام علی آنگونه كه در عالم واقع است و درباره سیره او كه در این شش جلد آورده ام عبارت یا اصطلاحی دقیقتر و رساتر از تعبیر «صدای عدالت انسانی» بیاورید؟ انتخاب این نام بوضوح بیانگر محتوای عام كتاب است.
س) چاپ كتاب «علی، صدای عدالت انسانی» چه تأثیرات و نتایجی درپی داشت و بازتاب های آن در جهان مسیحیت و اسلام و میان شیعیان و اهل تسنن چگونه بود؟
ج) اولین تأثیر آن این بود كه یك تاجر كتاب در عراق كه صاحب كتابفروشی المثنی بود در كمتر از یك ماه ازچاپ كتاب، آن را بدون اطلاع من در بغداد چاپ كرد و علاوه بر اشباع فروشگاه های كتاب در عراق ده ها هزار نسخه از آن را نیز به كشورهای آسیای دور فرستاد، دومین اثر آن این بود كه در برخی كشورهای شرقی، آن را بدون اطلاع من به زبان های خارجی ترجمه كردند.
اثر دیگر اینكه در بیروت بارها این كتاب بدون اطلاع من تجدید چاپ شد. البته انگیزه همه این اقدامات (بزرگوارانه)، حرص و آز تجاری برخی ناشران در كشورهای مشرق زمین خوش اقبال است و به شما بگویم كه من خود، برخی از نسخه های عربی یا خارجی كتاب را با پول خودم تهیه می كنم چون ناشران و مترجمان گرامی حتی این لطف را نكرده اند كه یك نسخه از آن مقدار تیراژ وسیع كتاب- كه هیچ كتاب عربی یا ترجمه شده دیگر به پایه آن نمی رسد- برایم ارسال كنند.
این وضعیتی است كه درگذشته و درحال حاضر از سوی تاجران كتاب برای این كتاب پیش آمده است.
اما درخصوص اینكه جهان مسیحیت چگونه از این كتاب استقبال كرد، به اقدام یكی از كشیشان مسیحی در لبنان اشاره می كنم:
در آن زمان كه مشغول تألیف و نگارش این كتاب بودم، سردبیر مجله «الرساله» لبنان كه دوستی بزرگوار بود به نزدم آمد و از من خواست حداقل دو فصل از فصل هایی را كه تمام كرده ام به او بدهم تا چاپ كند، من هم پذیرفتم و او آن دو فصل را در دو شماره از مجله چاپ كرد.
ازقضا راهب دانشمند، پدر نجم، رئیس مدرسه راهبان كرملی در شهر جونیه (در شمال بیروت) این دو فصل را در مجله خوانده و از محتوا و اسلوب بحث خوشش آمده بود. وی با سردبیر مجله الرساله تماس گرفت و اعلام كرد كه پس از پایان نگارش مجلدات این كتاب، حاضر است همه آن را با هزینه اداره رهبانیت چاپ كند و همینطور هم شد و پدر نجم با هزینه خود آنگونه كه خود اصرار می ورزید آن را چاپ كرد.
پس از آنكه كتاب در مدت كوتاهی منتشر شد و مقادیر زیادی از آن به فروش رفت، آن راهب بزرگوار حتی یك قرش (یك ریال) هم بابت پول كاغذ و هزینه های حروفچینی و چاپ- كه مبلغ هنگفتی می شد- دریافت نكرد واظهار داشت: من این كتاب را به خاطر تكریم امام علی و پسندیدن اسلوب نویسنده و صداقت او در آنچه دیده و نوشته چاپ كردم، حال اگر می خواهید هزینه آن را بدهید می توانید آن را به یكی از انجمن های خیریه ای كه می خواهید اهدا كنید.
شما به سخنان ادیب بزرگ مشرق زمین میخائیل نعیمه درباره این كتاب و نیز نوشته های ادبای مسیحی عرب در این باره كه همه آنها در آخر جلد پنجم كتاب آورده شده مراجعه كنید تا بدانید جهان مسیحیت چگونه از این كتاب استقبال كرد.
درخصوص جهان اسلام هم اگر شما فصل (گفته ها درباره این كتاب) را در جلد پنجم بخوانید خواهید دید كه علما، اندیشمندان، ادبای مسلمان از عرب و غیرعرب و خصوصاً شیعیان و در رأس آنها رهبران و پیشوایان بزرگ شیعه در كشورهای عرب، ایران وبرخی كشورهای شرق دور از این كتاب استقبال كردند. سخن مشترك تمام كسانی كه درباره این كتاب نظر داده اند این است كه این كتاب، تنها كتابی است كه نقاب از چهره حقیقت وجودی امام علی و نبوغ كم نظیر ایشان برگرفته و هیچ كتابی درگذشته و حال و در زمان های دور یا نزدیك قابل مقایسه با آن نیست.
س) آیا توانسته اید شخصیت خود را در این كتاب نشان دهید؟ و آیا اهداف موردنظرتان صورت عینی یافته و محقق گردیده است؟
ج) نویسنده اگر با خویشتن خویش و در میان مكنونات قلبی و احساسات خود صادق باشد، می تواند در تمام آنچه می نویسد شخصیت خود را بروز دهد، و من درمیان تمام كتاب های زیادی كه تاكنون منتشر كرده ام یا آماده برای چاپ دارم، هیچ كتابی به اندازه این كتاب برایم دلچسب و دلپذیر و دوست داشتنی نبوده است.
درخصوص سؤالتان مبنی بر اینكه آیا اهدافتان از این كتاب محقق شد یا خیر باید بگویم كه یك نویسنده یا صاحب نظر هرچه باشد و هركجا باشد بیشتر از این نمی تواند باشد كه درآنچه می بیند و می نویسد صادق باشد و در ارائه آنچه معتقد است جسارت و شهامت داشته باشد، اما تحقق اهداف موردنظرش به صورت عینی، مسئله ای است كه بستگی به نظام های حاكم بر جوامع و حاكمان آنها و وضعیت های كلی دارد كه آن حاكمان، جوامع را به سوی آنها سوق می دهند، و براین اساس من از شما می پرسم آیا شما عهد نامه علی به مالك اشتر نخعی استاندارش در مصر را خوانده اید؟ آنگاه خودتان از خودتان بپرسید، پس ازگذشت هزار و چهارصد سال از صدور این نامه كه مترقی ترین قانون اساسی درمیان همه ملت ها تا به امروز است، چه مقدار از آن در كشورهای مشرق زمین به عرصه عمل رسیده و اجرا شده است؟
س) جایگاه امام علی علیه السلام در اندیشه مسیحی چگونه است؟
ج) با مروری بر ادبیات اروپایی در قرون وسطی به ویژه در ادبیات ایتالیایی كه بیشتر از سایر ادبیات ها نمایانگر افكار واعتقادات جهان مسیحیت آن دوران است برای ما روشن خواهد شد كه نگرش اغلب مردم به امام علی این بوده كه او یك قدیس مسیحی بوده است، چون سخنان و راه و روش او شباهت زیاد به آموزه های حضرت مسیح داشته است.
دراین خصوص ذكر این نكته شایسته است كه تصویری از امام علی در یكی از كلیساهای قدیمی ایتالیا وجود دارد، در بیروت هم در بالای سالن بزرگ پذیرایی در مدرسه «زهره الاحسان» وابسته به اسقف اعظم ارتودوكس، عكس بزرگی از امام علی نصب شده است.
اگر در نوشته های مورخ و پژوهشگر فرانسوی «بارون كارا دیوو» در مورد امام علی در قرن گذشته مطالعه كنیم به جایگاه بلند آن حضرت در نزد این نویسنده و در میان هم كیشان او كه امام را می شناسند پی خواهیم برد.
اما درخصوص ادبا و اندیشمندان عرب مسیحی، شما می دانید كه امام علی چه جایگاهی در نزد آنان دارد، برای روشن شدن این موضوع كافی است رمان های تاریخی مشهور جرجی زیدان و آثار نظم و نثر جبران خلیل جبران، میخائیل نعیمه، مارون عبود، بولس سلامه، فواد جرداق، عبدالمسیح محفوظ و بسیاری دیگر را بخوانید و چنانكه قبلا گفتم كسی كه كتابهای مرا در مورد امام علی با هزینه مخصوص خود یا با هزینه موسسه تحت مسئولیتش بخاطر شیفتگی و عشق به امام علی چاپ كرد، یك راهب مسیحی لبنانی بود.
چنین اتفاقی جای تعجب ندارد چون در كتاب های حدیث آمده كه روزی حضرت محمد«ص» - كه آگاه ترین مردم به طینت و ماهیت و حقیقت علی بود- مدتی طولانی به چهره علی خیره شد، آنگاه فرمود: یا علی در تو شباهتی به عیسی ابن مریم وجود دارد.
انسان وقتی به درجه بالایی از ادراك می رسد، درهر بستر اعتقاد فلسفی یا اجتماعی یا دینی رشد كرده باشد، واقع گرا و عینیت گرا می شود براین اساس درمیان صاحبان معرفت درهركجا و از هركجا كه باشند كسی را نمی توان یافت كه طرفدار ارزش های حقیقت نباشد.
س) بنظر شما آیا محصول تمدنی ارائه شده از سوی امام علی برای بشریت، یك اندیشه محض تلقی می شود یا راه و روشی مرتبط با تعالیم آسمانی است؟
ج) اساساً چیزی به نام اندیشه محض وجود ندارد زیرا اندیشه و فكر، از معادلات واقعگرایانه فراوان و دقت در قواعد و قوانین ثابت هستی و زندگی مطابق با توانایی انسان اندیشمند سرچشمه می گیرد و روشی كه اتخاذ می كند عملا با مردم، سرنوشت و اهداف آنها در زندگی یا هدف زندگی در آنان مرتبط می باشد، براین اساس مشاهده می كنیم كه روش علی، ریشه در توجه دقیق و عمیق به قوانین و سنتهای ثابت هستی و نگرش وی بر جامعه بشری- كه نگرش متناسب و همسو با قوانین ثابت هستی است- دارد، همچنین خوشبختی و سعادت مردم هدف اوست كه تحقق آن بسته به ساختن هم فرد و هم جامعه است اما این سازندگی منطبق با مبانی اجتماعی و لوازم آن یعنی عدالت، همگرائی و تكامل صورت می گیرد و آن را اراده آسمان- كه محبت و رحمت و صفای باطن را به ارمغان دارد- همراهی می كند.
س) جایگاه نهج البلاغه در اندیشه انسانی كجاست؟
ج) نهج البلاغه در قله اندیشه انسانی جای دارد، زیرا تمام ارزش های والا و اصول متعالی كه اندیشمندان و جامعه شناسان در طول دهها قرن در صدد ادراك آن مفاهیم و ترویج آنها در بین انسا نها بوده اند همگی آنها را می توان در نهج البلاغه یافت من در مورد نهج البلاغه درهر شش جلد كتاب صوت العداله الانسانیه به تفصیل سخن گفته ام و درباره آن نمی توان در چند كلمه سخن گفت، اگر می خواهید پاسخ مفصل و كافی به سؤالتان بیابید به این كتاب های شش گانه مراجعه كنید.
س) معنی تشیع از نگاه شما چیست؟
ج) معنی تشیع عبارت است از:
- انكار و تبری جستن از تمامی سازمان ها و نظام ها و قوانین اجتماعی و سیاسی كه موجب آزار انسان چه فرد و چه جامعه می شود.
- نفی بهره كشی انسان از انسان و گروه از گروه.
- قیام علیه تمام اقدامات و رفتارهای ناروا و ناشایست حاكمان به رغم اعمال قدرت و خشونت آنان برای حفظ منافع و موجودیت خود كه دراین راستا حوادث تاریخی در مشرق زمین همگی دلالت براین مفهوم و این واقعیت دارند.
قیام های تشیع و شیعیان برضد ظلم حاكمان در طول تاریخ، روی دیگر رحمت و محبت و میل به برقراری عدالت در میان مردم و مهرورزی به مستضعفان و مقاومت در برابر ظلم و از بین بردن زمینه ها و نتایج آن است.
س) آیا به نظر شما ساختار جهان امروز سالم است و آیا می خواهید كه ساختار آن برطبق راه و روش امام علی علیه السلام تغییر یابد؟
ج) بدبختی بشر دراین است كه ساختار جهان در اغلب مراحل تاریخ و در بیشتر سرزمین ها، بر طبق منافع كسانی شكل گرفته كه از دو آفت مصیبت بار یعنی سیاست و تجارت بهره مند بوده اند، سیاست همان است كه همه آن را شناخته و فهمیده اند و در بیشتر نقاط زمین تا به امروز به كار بسته شده است و تجارت همان عاملی است كه آفه الآفات همه امتها درگذشته و حال و ریشه همه بدبختی های ملت ها بوده است.
جهان هرگز بسامان نخواهد شد مگر آنكه تمام امور و مقدرات و اداره آن به دو دسته مردم واگذار شود: عالم و ادیب، عالم یعنی اندیشه درخشان و راه و روش و معیار و میزان و ادیب یعنی اندیشه روشن، قلب خیرخواه، وجدان، رحمت و درك هستی و تقدس زندگی.
و امام علی در سیره عملی و در راه و روشش، هم عالم و هم ادیب است كه هر دو در یك شخصیت جمع شده اند.
***
از همه اینها که بگذریم نکته ای که در بررسی شخصیت امام علی(ع) تا حدی ناشناخته مانده است، مسئله حکومت بوده است. امام(ع) همواره خود را تنها شایسته امامت و خلافت می دانسته است اما مقبولیت نیز برای او معیار بوده است. به این معنا که علی(ع) امام است و به صورت بالقوه خلیفه است ولی باید مقبولیت عام در جامعه وجود داشته باشد تا علی(ع) خلافتش را به فعلیت درآورد ولی آن هنگام که لوازم خلافت جمع شد دیگر علی(ع) خلافت را به هیج کس وانمی گذارد و به همین سبب است که سه جنگ را که مخالفان خلافتش دامن زده بودند، با نهایت اقتدار انجام می دهد و دشمنان را شکست می دهد. حکومت در دیدگاه علی(ع) به خودی خود محترم و ارزشمند نیست و همان گونه که خود او می فرماید از کفش پاره ای کم ارزش تر است اما اگر حکومت وسیله ای برای تحقق حق و عدالت شد، آنگاه ارزش پیدا می کند که علی (ع) به خاطر آن بجنگد و متحمل سختی های فراوان شود.
ان شاء الله همگی ما بتوانیم شیعیان و پیروان خوبی برای آن حضرت باشیم.

پرونده هسته ای عقب نشينی از غزه و ...

ضدمنکرات۲ — Tue, 16 Aug 2005 19:03:00 GMT

امروز ولادت حضرت امام محمد تقی جواد الائمه (ع) بود. به همین مناسبت چند حدیث از ایشان را زینت بخش مطلب می کنم:

عزّت مؤمن در بى‏نيازى او از مردم است.

دوست خدا در آشكار و دشمن او در پنهان مباش

كسى كه براى رضاى خداوند، برادر دينى‏اش را استفاده رساند، خانه‏اى را در بهشت به استفاده خواهد برد.

هر مؤمنى به سه خصلت نيازمند است: توفيق الهى، واعظى از نفس او كه پيوسته او را موعظه كند، و قبول كند از آن كه او را نصيحت كند.

یکی از مسائل روز قطعنامه اخیر شورای حکام در پنجشنبه گذشته بود. با صدور این قطعنامه پرونده هسته ای ایران در هر حال به نقاط سرنوشت سازی رسیده است. نمونه آن را می توان در قطعنامه اخیر شورای حکام آژانس انرژی اتمی مشاهده کرد. حقیقتی که وجود دارد این است که این قطعنامه شاید شکست دیپلماسی هسته ای ما در این دو سال را نشان می دهد. اما قطعا به معنای پیروزی اروپایی ها نیست. من هم مثل خیلی های دیگر مثل برخی تحلیل گران امریکایی و اروپایی معتقدم که اروپایی ها در برخورد با دولت احمدی نژاد مرتکب اشتباه بزرگی شدند و آن این بود که دست خود را رو کردند و با تقدیم یک پیشنهاد که واقعا استعماری بود ایران را وادار به واکنش کردند. اشتباه دیگر آنها تقاضای تشکیل اضطراری شورای حکام و صدور قطعنامه با آن متن بود. تا اینجا اروپایی ها توانستند آژانس را طبق نظر خود راهبری کنند اما این کامیابی در اصل ناکارآمدی دیپلماسی اروپا را نشان داد. این قطعنامه شاید به صورت واضح نشانگر آن باشد که اروپایی ها چماق خود را بالا برده اند.

اما واقعا ایران از این چماق به هراس افتاده است؟ جواب من نه است. چون با این قطعنامه اروپایی ها ثابت کردند که در نهایت ایران را به شورای امنیت خواهند فرستاد اما آیا این امر می تواند ایران را از دستیابی به فناوری هسته ای پشیمان کند. هرگز.

بیایید ببینیم که اگر اروپا این کار را بکند چه خواهد شد. در این صورت دو اتفاق ممکن است پیش بیاید اول اعمال تحریم های بین المللی علیه ایران و دوم حمله نظامی به ایران برای دست برداشتن از برنامه هسته ای.

در صورت اعمال تحریم ها اتفاق مهمی نخواهد افتاد. تجربه ایران پس از انقلاب نشان می دهد که ایران هرگز در برابر تحریم ها به زانو در خواهد آمد. قبلا نیز این تحریم ها در بدترین شرایط مثل زمان جنگ به صورت کامل اجرا شده است اما نتیجه بخش نبوده است. هم چنان که امروز هم این تحریم ها اعمال می شود و در بهترین صورت برای غرب این تحریم ها شدید تر خواهد شد. ایرانی ها همان گونه که توانستند با سخت ترین تحریم ها به بالاترین سطوح فناوری هسته ای دست یابند قطعا خواهند توانست از پس تحریم ها هم بربیایند. اما در اینجا یک نکته خطرناک برای اروپا وجود دارد و آن این است که با تحریم ایران به دلیل این که تراز مبادلات در سمت اروپا بسیار سنگین تر است، اروپا بیشتر ضرر خواهد کرد. با رکودی که امروزه به دلایل مختلف من جمله قیمت بالای نفت وجود دارد، تحریم ایران فشار بسیاری را به تولیدکنندگان اروپایی وارد خواهد کرد و رکود شدیدی را تحمیل خواهد کرد. بحران های اقتصادی ناشی از این موضوع و همزمان با آن احتمال رسیدن نفت به بشکه ای 100 دلار می تواند برای اروپایی ها کمرشکن باشد. همین موضوع سبب می شود که اروپا از فکر تحریم بیرون بیاید. به همین دلیل است که ایران چماق اروپا را بادکنکی می داند و آن را به تمسخر می گیرد.

راهکار موجود دیگر حمله نظامی چه به صورت محدود به تاسیسات هسته ای ایران و چه به صورت حمله سراسری و گسترده است. اما آیا اصلا چنین چیزی ممکن است. هر چند بوش ادعا کرده است که راه حل نظامی هنوز در دستور کار قرار دارد اما دیگران چنین عقیده ای را ندارند. گرهارد شرودر و جک استراو هر دو این مسئله را رد کرده اند و این یعنی این که امریکا باز هم تنهاست. امریکا هم همچنان نیروی زیادی را درگیر جنگ افغانستان و عراق کرده است و توانایی پشتیبانی و نیروی انسانی خود را نیز بسیار ضعیف کرده است. بعید است این موجود بخواهد قسمتی دیگر از وجود خود را در دامی دیگر بیندازد.

اما حتی اگر امریکایی ها توانایی حمله به ایران را نیز می داشتند اوضاع چنین اجازه ای را به آنها نمی داد. بازار نفت بسیار شکننده شده است. هنگامی که اروپایی ها پرونده ایران را در جلسه اضطراری شورای حکام به جریان انداختند در عرض چند روز قیمت نفت از 64 دلار به 67 دلار صعود کرد. حال تصور کنید با همین اوضاع حمله ای به ایران صورت گیرد و جنگی دیگر در خاورمیانه روی دهد. در خوش بینانه ترین حالت قیمت نفت حداقل به 100 دلار صعود خواهد کرد. این قیمت حتی ممکن است به 120 دلار هم برسد. نتیجه برای همه دنیای غرب فاجعه بار است. مخصوصا امریکا که با مشکلاتش در پالایشگاه ها و همین طور کاهش ذخایر سوخت استراتژیک و از همه مهم تر رکود بی سابقه روبرو است.

حتی اگر اینها نیز نبود، واکنش ایران واقعا غیرقابل پیش بینی است. حتی تصور این که چندین موشک پشت سر هم بر سر صهیونیست های تل آویو و حیفا و ... فرود بیاید هم برای اسرائیل و هم برای نومحافظه کاران امریکایی غیر قابل تحمل است. کافی است بوش فکر کند فقط چند موشک میان برد ایران پایگاه های امریکا در خلیج فارس را مورد هدف قرار دهد و قایق های ایرانی با عملیات خود ناوهای امریکا در دریا را به آتش بکشد تا فکر حمله به ایران را از سرش بیرون کند.

همه اینها مسئولان ایرانی را مصمم کرده است که به خواست ملت برای از سر گیری غنی سازی هر چه سریعتر جامه عمل بپوشانند. اما هنوز اروپایی خوش شانس هستند که ایران حاضر شده است مذاکرات را ادامه دهد. با همه اینها ماه های آینده ماه های واقعا سختی برای غرب خواهد بود. ماه هایی که در انها غرب باید تمرین کند تا زندگی در کنار یک ایران هسته ای را یاد بگیرد.

***

این روزها صهیونیست ها مشغول عقب نشینی از غزه هستند. این پیروزی پیروزی انقلاب اسلامی و تفکر امام خمینی است و بر خلاف تصور برخی مسئله ای بسیار مهم است. اسرائیل در تاریخ خود جز عقب نشینی از جنوب لبنان هرگز بدون امتیاز گرفتن های فراوان از جایی عقب نشینی نکرده است و این دومین بار است که اسرائیل مجبور می شود مناطق اشغالی را تخلیه و به قول نتانیاهو فرار کند بدون آنکه امتیازی را بگیرند. البته این آغاز راه است. بیهوده نیست که اسرائیل ایران را دشمن حقیقی خود می داند. تا قبل از انقلاب و حتی تا چند سال پس از آن شعار صهیونیسم جهانی، دولت یهود از نیل تا فرات بود و این مسئله در دو خط موازی آبی پرچم اسرائیل مشهود است. اما اکنون در برابر انقلاب سنگ و انتفاضه اسلامی و پیروان مکتب شهادت امام حسین(ع) مجبور است دور خود را دیوار بکشد و خود را حبس کند. امروز اوضاع برای اسرائیل به حدی وخیم شده است که فردی تندرو مثل شارون مجبور می شود حتی با وجود مخالفت های گسترده یهودیان افراطی از غزه فرار کند. هرگز فراموش نمی کنم که در روز قدس 3 سال پیش جوانان مسلمان غزه عکس امام خمینی (ره) را پیشاپیش تظاهرکنندگان حرکت می دادند و به لطف خدا امروز موفق شدند با خون خود اراده خود را بر اشغالگران تحمیل کنند و آنان را مجبور به فرار کنند. برخی بر این باورند که عقب نشینی اسرائیل به دلیل مذاکرات و همراه با گرفتن امتیازات فراوان بوده است اما اسرائیل حتی بدون تضمین عدم حمله از غزه به داخل مناطق اشغالی 1948 و خلع سلاح مبارزان فلسطینی دست به این عقب نشینی زده است و بیشترین نگرانی امروز شارون این است که مبادا در حین عقب نشینی فلسطینی ها به کاروان های اسرائیلی حمله کنند و تلفات بیشتری بر اسرائیل وارد بیاید.

مرحله بعدی این تحولات این خواهد بود که اسرائیل از مناطق کرانه باختری عقب نشینی کند و مرحله بعد نیز قدس شریف خواهد بود که از لوث وجود آنان پاک خواهد شد ان شاء الله.

***

راستی کابینه هم معرفی شد و ترکیب به نظر من بد نیست ولی بهتر از این هم می توانست باشد و البته امیدوارم با همکاری مجلس نقایص کابینه مرتفع شود و کابینه ای قوی و منسجم همکاری با دکتر احمدی نژاد را برای تحقق چهار اصل ایشان فراهم گرداند. از متعال توفیق رئیس جمهور و وزیران آینده شان را خواستاریم.

نکته دیگر این که از جمعه این هفته ان شاء الله هر هفته جمعه ها وبلاگ به روز خواهد شد. منتظر نظرات و پیشنهادهای شما هستم.

خداحافظ خاتمی سلام احمدی نژاد

ضدمنکرات۲ — Wed, 03 Aug 2005 09:25:00 GMT

این روزهایی که می گذرانیم روزهایی است که کم کم خاتمی از ریاست جمهوری می رود و دکتر احمدی نژاد به جای او رئیس جمهور و به بیانی بهتر خادم جمهور خواهد شد. اما...

خاتمی به تصدیق و تأیید همراهان و دوستان نزدیکش در خرداد 76 برای این نیامده بود که رئیس جمهور شود بلکه آمده بود تا محملی برای طرح مسائلی جدید بیابد. مسائل و آورده های جدیدی که حاصل دوران بیرون از قدرت او و همفکرانش در جمع «آئین» بود. مسائلی کلی که اگر نگوئیم صرفا در حوزه فرهنگ و اندیشه معنا می یافت باید بگوییم که سهم سیاست و حکومت داری در آن بسیار کمتر از حوزه های یاد شده بود. آنان می گویند که می دانستند که چه نمی خواهند و می دانستند که چه می خواهند. اما من بر این باورم که این دانستن بیش و پیش از آن که یک خودآگاهی اصیل و حقیقی باشد بیشتر یک شبه خودآگاهی و بیشتر یک خویشتن پنداری خام بود. آنها از وضع موجود ناراحت بودند و این سبب شده بود که آن وضع را نخواهند. البته در این میان نباید نقش سیاست های اعمالی آن زمان را نادیده گرفت. اما خطا ناشی از آن بود که در ترسیم جایگاه غایی و مورد نظر به یک اتوپیای (مدینه فاضله) دست نیافتنی رسیدند که در کلامشان از آن به عنوان جامعه مدنی یاد می کردند. جامعه مدنی ( (civil societyمفهومی خاص در لیبرال دموکراسی دارد که در نامش نهفته نیست. دوستان حلقه آئین با تلقی خود آن را تعریف کردند و آن را کعبه آمال خود هدف گیری کردند. در حقیقت نوعی شیفتگی نسبت به مفاهیم فلسفی لیبرال در آنانی که تا قبل از آن چنین مسائلی را ندیده و بیشتر پراگماتیستی(عمل گرایانه) به مسائل نگریسته بودند و در آن برهه در دوران فترتشان به سمت مطالعات غرب کشیده شدند و شیفته آن شدند بدون آنکه نتیجه آن تفکرات در حوزه عمل را در نظر داشته باشند. همین بینش خام که گمان می کردند پخته است در مورد جامعه مدنی نیز وجود داشت. همین اندیشیدن به مقتضا و مختصات جامعه مدنی آنان را از اندیشیدن به راه رسیدن به آن باز داشت؛ چه برسد به اندیشیدن به نحوه اداره جامعه در امور روزمره. نتیجه پیروزی غیرمنتظره و قبل از آن نداشتن برنامه های خاص در حوزه های مختلف و علاوه بر آن محدود شدن در همان جمع آئین این شد که کسانی به دولت دست پیدا کرده بودند که جز برخی تصورات آرمانگرایانه که از دید خودشان عقلانیت محور هم بود، چیزی برای اداره جامعه نداشتند. موج سواران هم کم نبودند. همه اینها دست به دست هم دادند و خاتمی را در رسیدن به اهدافش تا حدی ناکام

گذاشتند.

آنچه که در بالا خواندید یک بحث کوتاه درباره ریشه برخی مسائل دوره خاتمی بود. آنچه که در زیر می آید چند کلامی خودمانی درباره خوبی های خاتمی است.

خاتمی را دوست نداشتم اما به خاطر شخصیت متفکرش و چهره فرهنگیش از او خوشم می آمد و برایش احترام قائلم. عقاید سیاسی و حتی مبانی نظری و خیلی چیزهای دیگرش را نمی پسندیدم ولی از اخلاقی که حداقل در جلوی دوربین نشان می داد، خوشم می آمد. خنده های خاتمی منحصر به فرد اوست. خنده هایی که برخی آن را تعبیر می کردند که دارد به ریششان می خندد اما من لبخندهای خاتمی را هر چند برخی آن را شبیه روباه بداند دوست داشتم مخصوصا ابروهایش که موقع خنده خیلی بالا می رفت و از پشت عینک رها می شد و می شد ابروهای خاتمی را با آن شکل جالب ببینی.

او هم مثل خیلی های دیگر بالاخره عصبانی می شود ولی خودمانی بودن و صمیمیت او چیزی بود که در خیلی ها مخصوصا رئیس جمهور قبل از او و دولتش وجود نداشت. خاتمی خیلی خودمانی بود و این مرا به یاد آقا می انداخت. خاتمی را شاید بتوان مصداقی از جاذبه شخصیتی و تساهل و تسامح دانست. او واقعا رحماء بینهم بود و حتی رحماءش دایره وسیعتری هم داشت اما مشکلش اینجا بود که اشداء علی الکفارش خیلی ضعیف بود.

خاتمی یک رئیس جمهور ایده آل برای جمهوری اسلامی نبود ولی آن قدر هم بد نبود که وقتی می رود دلمان نگیرد و رفتنش را جشن بگیریم هر چند جانشینش فردی مثل احمدی نژاد باشد که برای آمدنش خون دل خوردیم.

گاهی اوقات می شد که دلم می خواست چیزی به سمت خاتمی پرت کنم اما الان می دانم که دلم برایش تنگ می شود.

خاتمی از نظر برخی هواداران تندروش خیلی کند حرکت می کرد. از نظر ما هم قاطعیت او به اندازه کافی نبود ولی این که از یک شخصیت لطیف و خیلی فرهنگی و صد البته بی تجربه در عرصه مدیریت کلان قاطعیت را مطالبه کرد. اما هر چه بود خاتمی کاری می کرد که همه از او راضی باشند. بالاخره او رئیس جمهور همه ملت ایران بود.

خاتمی در این مدت 8 سال انصافا در جهت مصالح انقلاب و نظام حرکت کرد. هر چند دیگرانی از او انتظار دیگری داشتند و از او می خواستند که صریحا روبروی نظام موضع بگیرد اما او همواره تعادل و اعتدال را رعایت کرد. نکته مهم در عملکرد او راندمان کار اقتصادی دولت او بود. به علت نفوذ و تسلط مافیای کارگزاران بر تیم اقتصادی دولت خاتمی و مسلط نبودن او بر کارها و تئوری اقتصادی و به قول خودش سر در نیاوردن از اقتصاد، کارگزاران توانستند نبض اقتصاد را به دست بگیرند و تلقی خود از اقتصاد را به عنوان منطق اقتصاد به خورد خاتمی و طبعا ملت بدهند. از این رو خاتمی با وجود افزایش شدید درآمدهای نفتی نتوانست آن گونه که شایسته است کارها را سامان دهد. هر چند عملکرد اقتصادی او از جهات مختلفی آن چنان غیر قابل قبول هم نیست.

حمایت رهبری از دولت نیز اگر نگوئیم بهترین وضع ممکن را داشت حداقل در وضع بسیار خوبی قرار داشت. رهبری معمولا از خاتمی حمایت اکید می کرد و درخواست های او را مهم می دانست و همه را مکلف به حمایت از دولت می فرمود. همین هم بود که خاتمی را کمک کرد تا 8 سال بماند.

خاتمی اما کارهایی کرد که پیش از او و حداقل در دولت پیش از او جایگاهی نداشت. شاید مهم ترین کار او این بود که این جرات را داد که می شود از رئیس جمهوری هم انتقاد کرد چه برسد به دیگران. کاری که در دولت پیش از او اخلال در کار دولت و همراهی با امریکا و اسرائیل و انتقاد از هاشمی دشمنی با پیغمبر نامیده می شد. انتقادی که می توانست به زندان انفرادی هم بینجامد. دولت پیش از او هر کار غیر شرعی و ضد انقلابی را انجام می داد و در پوشش جمهوری اسلامی و حکومت اسلامی آن را قالب می کرد و به گونه ای رفتار می کرد که انگار خود خداوند چنین دستوری به آنها داده است. مدیران هر غلطی می خواستند می کردند و بعد به عنوان مدیر انقلابی هاله ای از تقدس به دور خود می کشیدند و هر انتقاد کننده ای را به چوب ضدانقلابی بودن می زدند در صورتی که بیشترین اینها افراد جبهه رفته و ذجر کشیده های انقلاب بودند. اما خاتمی به قول خودش تقدس زدائی از حاکمیت را آغاز کرد کاری که واقعا لازم بود و از اینجا بود که کم کم مردم به هوش آمدند و مدیران فهمیدند که نمی شود هر چیزی را با جمهوری اسلامی لاپوشانی کرد.

عملکرد مثبت دیگر او اعلام ضرورت شفاف سازی بود. شفاف سازی در همه جا باعث کاهش تخلفات و زیرآبی رفتن های غواصان ماهر عرصه حقه بازی است. شفاف سازی فعالیت های دولت یکی از مسائلی است که نقش واقعا مهمی در اجرای عدالت دارد. اما این شفاف سازی متاسفانه در دولت خاتمی خیلی کم به ثمر رسید و مافیای قدرت و ثروت که بخش عمده ای از دولت خاتمی را اشغال کرده بودند موانع اصلی این روند بودند.

قانون گرایی هم از آن حرف های خیلی خوب و صد البته مفید خاتمی بود. قانون گرایی در جامعه پایه گذار نظم است و در یک نظام مردمسالار قانون باید فصل الخطاب باشد. البته باز در اینجا هم عده ای خاتمی را آزار دادند. عده ای از مخالفین او و از آن ها بدتر عده ای که نان او را خورده بودند. آنانی که شعار قانون گرایی می دادند اما در برابر قانون اساسی که میثاق ملی ماست گستاخی می کردند و از خاتمی می خواستند که این گونه باشد اما او می دانست که «نمی شود هم رئیس جمهور بود و هم رئیس اپوزیسیون » .

نمی شود از خاتمی سخن گفت و از گفتگوی تمدن ها حرفی نزد. مسئله ای که در زمان خودش سر و صدای زیادی به دنبال داشت و حرف و حدیث های متفاوتی را نیز برانگیخت. این مسئله به عنوان یک تاکتیک در آن زمان در برابر تئوری جنگ تمدن های هانتینگتون واقعا به جا و درست بود. هر چند اشتباه آن جا بود که گفتگوی تمدن ها یک استراتژی فرض شد و این آغاز خطا بود. در دنیای پیچیده و کثیف امروز جایی برای گفتگوی بین تمدن ها نمی ماند. چرا که این گفتگو بین ملت ها و در اصل بین نخبگان فرهنگی صورت می گیرد در حالی که تئوری جنگ تمدن ها را سیاست مداران و مستکبرین عالم به عنوان یک استراتژی سیاسی نظامی دنبال می کنند. به همین دلیل گفتگوی تمدن ها در برابر جنگ تمدن ها هیچ کار مهمی نمی تواند انجام دهد. کارکرد این مسئله (هر چند کاملا صحیح و اصولی است) صرفا یک جنگ روانی و تبلیغاتی علیه جنگ تمدن ها بود. مسئله در اینجا تمام نشد و اشتباه دیگر این بود که گفتگوی تمدن ها به مرکزی دولتی به همین نام سپرده شد. مرکزی که شاید صرفا برای بیکار نبودن مهاجرانی ایجاد شده بود. مرکزی که بودجه بیت المال مسلمین و مستضعفین ایران و پول فقرا و پابرهنگان را به جیب مشتی مطرب و رقاص و حراف ریخت و نه تنها کاری نکرد بلکه اصل قضیه را لوث کرد. عاقبت هم ناچار شدند آن را ببندند و کسی نپرسید که نتیجه این همه خرج چه بود. پاسخ در حقیقت این بود: هیچ. البته اگر از سودی که آقای مهاجرانی کردند و ازدواج هایی که سر گرفت و چند زن بی سرپرستJ توسط عطا خان سر و سامان گرفتند.

نکته دیگر که خاتمی را ناکام گذاشت درگیری های سیاسی اقتصادی در درون دولت او بود. درگیری هایی که مثلا به طور معمول میان رئیس سابق بانک مرکزی دکتر نوربخش(که همچنان خود را وزیر می دانست) و وزرای اقتصاد و دارایی وجود داشت که به برکناری نمازی و چالش های طولانی مدت میان او و دکتر مظاهری انجامید. (خدا بیامرز اجل مهلتش نداد و الا برکناری مظاهری را هم می دیدJ) افراطی گری های عده ای در برخی وزارت خانه ها مثل وزارت کشور نیز دست خاتمی را بیشتر می بست. وزارت خارجه شل و وارفته خاتمی هم یکی دیگر از نقاط ضعف او بود. تا جایی که بی اعتنایی ها و بی حرمتی های برخی از اروپایی ها در سفرها خاتمی را واقعا آزار می داد. وزارت خانه های دیگر هم چون با یکدیگر اتحاد نداشتند آن چنان که باید نمی توانستند از پس کارها برآیند.

علاوه بر همه اینها نباید دشمنی و مخالفت بسیاری از افراد جناح راست را نادیده گرفت. این دشمنی ها گاه منافع ملی و مصالح نظام را نیز نادیده می گرفت. برخی تا حد تکفیر او پیش رفتند و اگر نبود دفاع جانانه رهبری از خاتمی و مکلف کردن همه به حمایت از دولت، کمر خاتمی زیر بار سنگین دشمنی ها مدت ها پیش شکسته بود. همان گونه که تندروی ها و خرابکاری ها و رفتار غیر مسئولانه برخی به ظاهر همراهان او را بسیار آزار داد. شاید این تشبیه غلطی نباشد که دشمنان کینه توز خاتمی و دوستان نادان و تندرویش مانند دو تیغه قیچی موفقیت و کامیابی خاتمی را قطع کرد.

البته نباید از موفقیت های برخی از وزارت خانه ها مثل اطلاعات، جهاد کشاورزی، نفت، ارتباطات و فناوری اطلاعات و نیرو و... چشم پوشید. از یاد نبریم که در دولت خاتمی بود که ما توانستیم به فناوری صلح آمیز هسته ای دست بیابیم، پروژه های بسیار بزرگ نفت و گاز و پتروشیمی مانند پارس جنوبی هر چند با برخی از مشکلات و معایب به ثمر برسند، در گندم خودکفا شویم و سدهای بسیار عظیمی مثل کرخه را افتتاح کنیم.

خاتمی از لحاظ شخصیتی واقعا سالم بود یعنی تقریبا از همه گونه فساد بری و پاک بود. اطرافیان او هم دچار فساد نبودند آن چنان که دیگران. اما برخی اوقات دل رحمی و عدم قاطعیت خاتمی برایش دردسر ساز می شد مثلا در قضیه پرداخت چند صد هزار دلار به افخمی برای تاسیس شبکه ماهوراه ای در خارج از کشور.

اما هر چه بود دلمان تنگ می شود برای قیافه اش، صدایش، تیپ خفنش و خنده هایش. دعا می کنیم خاتمی اولا هر جا که هست جایی باشد که برای او ساخته شده است و ثانیا موفق باشد.

خاتمی آمدی نخندیدم ولی حالا که می روی هم نمی خندم. خداحافظ رئیس جمهور خاتمی سلام سید محمد خاتمی. موفق باشی.

خاتمی می رود و احمدی نژاد می آید. آنچه که در این سال ها انتظار می کشیدم و خیلی های دیگر هم انتظار می کشیدند. او آمده است با حرف هایی که همه می دانیم و می شناسیم. حرف هایش بوی آشنایی و صداقت می داد و می دهد. صداقت و اعتقاد او به حرف هایش را حتی مخالفانش هم تصدیق می کنند. شیرین عبادی و هوشنگ امیراحمدی و حسین رفیعی تنها نیستند خیلی های دیگر هم می دانند که او آنچه می گفت از قلبش بیرون می آمد. همه هم می دانیم که آنچه که از دل برآید لاجرم بر دل نشیند.

او آمد و در جلسه تنفیذ گفت آنچه که محورهای دولت عدالت مدار خواهد بود. عدالت، مهرورزی، خدمت صادقانه به همه و پیشرفت و تعالی مادی و معنوی. البته و صد البته او هدفی دارد بلندتر که همه اینها در بطن آن جای می گیرد و آن تشکیل دولت اسلامی و هموار شدن راه برای مراحل بعدی است. هدفش رضایت الهی است و ان شاء الله در راه رسیدن به آن از نصرت ها و امدادات الهی بهره مند گردد.

البته او با کار در شهرداری تجربیات قوی و موثری به دست آورده و خیلی از مسائل و برنامه ها را نیز در تیم های فکری همراه خود مطرح کرده و برایشان چاره اندیشیده است. فرق او با خاتمی هم در همین جاست. او بر خلاف خاتمی که در بهترین حالت می دانست چه می خواهد اما نمی دانست چگونه، می داند که چه نمی خواهد ،چه نمی خواهد و چگونه می خواهد به مطلوب دست یابد. دید مهندسی و آشنایی او با معماری او را یاری کرده و می کند که بتواند مهندس سازمان و تشکیلات باشد. دورانی را نیز که پس از دوم خرداد فاقد مسئولیت اجرایی بوده است فرصت بسیار بسیار مغتنم و توفیق اجباری بوده است که بیشتر بیندیشد مخصوصا به روش های حکومت داری. حضور مستمر در دانشگاه نیز به او ارتباط بسیار موثری با بهترین نخبگان فکری کشور را داده است که او هم از این فرصت استفاده کرده و تیم های فکری را از مدت ها پیش شکل داده است که محصول آن خوراک فکری و برنامه ای بسیار قوی برای دولت عدالت خواهد بود.

انگیزه قوی او و دوستانش، یاری قوی ترین نیروهای کشور و برنامه داشتن تقریبا همه چیز را برای حضور قدرتمند او در عرصه ریاست جمهوری را فراهم کرده است. او همواره سعی کرده است که لایق عنایات و نصرت الهی باشد و ان شاء الله این نصرت راه او را بسیار هموار خواهد کرد. دید بلند و اراده و اعتماد به نفس بسیار بالا نیز او را بسیار یاری خواهد کرد. علاوه بر اینها نظم و انضباط او که قابلیت تسری و جاری شدن در سازمان دولت را دارد(همان گونه که در شهرداری جاری شد) حفاظت گفتار و اطلاعات و برنامه ها نیز نکته بسیار مثبتی است که در بسیاری از قبلی ها وجود نداشته است. البته این مسئله با شفافیت تعارض ندارد بلکه باید برنامه ها حداقل تا پخته شدن مخفی بماند تا هم از آسیب در امان بماند و هم دچار عوام زدگی و جوزدگی نشود و علاوه بر آن فضا متشنج نشود. پس از پخته شدن و بررسی همه جوانب مسئله کاملا شفاف بیان می شود و به صورتی کاملا شفاف عملی می شود. با همه آن چه گفتیم منظر و چشم انداز بسیار مثبت است. ان شاء الله به ياری خداوند متعال و در ظل توجهات امام عصر(عج) اين دولت بتواند به اهداف ارزشمندش برسد و خدمتگزار خوبی برای مردم شريف ايران اسلامی باشد.

ولادت کوثر نور مبارک باد

ضدمنکرات۲ — Wed, 27 Jul 2005 10:10:00 GMT

قال المهدی المنتظر: لقد کان فی ابنة رسول الله اسوة حسنة

امام زمان(عج) فرمودند: به درستی در دختر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) برای من نمونه ی نیکویی است.

ولادت حضرت زهرا (س) بهانه خلقت، اسوه و نمونه عصمت، مظهر نورانیت، دخت نبوت، همسر ولایت، مادر امامت و شفیعه امت حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) را به محضر امام عصر(عج)، رهبر معظم؛ مراجع عظام و همه شیعیان به خصوص فرزندان مجاهد شیعه اش که دلشان به عشق او می تپد؛ تبریک و تهنیت عرض می کنم.

بیایید همگی دعا کنیم که از برکات و نسیم های رحمت الهی که در این روز وزیدن گرفته است بهره مند گردیم. ان شاء الله.

ولادت فرزند گرامی زهرای اطهر(س) فریادگر اسلام ناب محمدی در عصر حاضر و بنیانگذار دولت زمینه ساز ظهور، حضرت امام خمینی(ره) را نیز به تمامی فرزندان بسیجی اش در اقصی نقاط جهان اسلام تبریک عرض می کنم.

روز مادر را نیز به همه مادران عزیز شادباش عرض می کنم.

روز زن نیز بر همه زنان بزرگواری که در سنگر حجاب و چادر زهرا(س) راه او را می پویند مبارک باد.

***

امروز روز برکت و نور است. روزی است که زهرای اطهر پا به عرصه وجود نهاده است. روزی که این نعمت بزرگ به بشریت و نبی مکرم اسلام(ص) اعطا شده است. روزی است که جز خدا کسی از عظمت واقعی آن خبری نیست. امروز رایحه ای از بهشت بر زمین وزیدن گرفته است که تا دنیا دنیا است جان و جهان را از آن رایحه و ریحانه طراوتی دیگر است. امروز غرق نور است چون منور النور، نور عظیمش را بر زمین تابانده است.

به امید روزی که همه ما این اسوه حسنه را الگوی رفتار و منش خود قرار دهیم ان شاء الله.

***

همان طور که دیروز قول داده بودم امروز درباره ی عملیات مرصاد می نویسم.

صدام پس از شکست تک سراسری در جنوب تصمیم گرفت آخرین برگش را هم بازی کند. منافقین این نوچه های استکبار که از سال 61-62 در خدمت صدام قرار گرفته بودند و کارهای شنود و جاسوسی را انجام می دادند، در چند عملیات زمینی محدود توانایی قابل قبولی از خود نشان داده بودند. نمونه این عملیات ها عملیات تصرف مهران در اوایل سال 67 بود. علاوه بر این با حمایت گسترده لجستیکی صدام و غربی ها از منافقین (به حدی که برخی از شرکت های مخابراتی غربی بی سیم های مخصوص به سفارش منافقین تولید و به آنها تحویل داده بودند. این بی سیم کوچک ضدآب که برد نسبتا بلندی نیز داشت برای عملیات شناسایی غواصان به کار می رفت. نمونه دیگر تولید سلاح های کلاشینکف با لوله های کوچک و خشاب های 15 تیری برای عملیات تروریستی منافقین بود) مسعود رجوی کم کم باور کرده بود که فرمانده ارتش آزادیبخش خلق است. علاوه بر این از اوایل سال 67 چراغ سبز هایی برای اجرای طرح فروغ جاویدان به منافقین داده شده بود. استراتژی منافقین در این عملیات رساندن نیروها به سرعت هر چه تمام تر به تهران بود. تاکتیک آنها نیز حرکت با تانک های برزیلی دجله با سرعت 100 کیلومتر در ساعت و خودروهای تندرو(عمدتا تویوتا هایلوکس و لندکروز) از مسیر سرپل ذهاب وارد ایران شده و با گذر از اسلام آباد وارد کرمانشاه می شدند به همین ترتیب منافقین خودشان را به همدان و سپس به تهران می رساندند. تلقی آنها از نیروهای داخل نیز به این صورت بود که فکر می کردند مردم خود به استقبال آنها خواهند آمد و هواداران زیادی در داخل برای خودشان متصور بودند. به همین دلیل سلاح های اضافی زیادی در بار ایفاها آماده کرده بودند که بین هواداران خود تقسیم و آنها را مسلح و با خود همراه کنند. خشاب های پرشده زیادی نیز در بارها آورده بودند.

تلقی منافقین این بود که فقط ورود به داخل خاک ایران مشکل است و وقتی از مرز گذشتند تا تهران مانعی وجود نخواهد داشت. در طرح پیش بینی شده بود که قبل از رسیدن نیروهای اصلی به تهران، هواداران شهر را به آشوب بکشند و زندانیان نیز در زندان اوین شورش کرده و زندان را تصرف و با سلاح های به دست آمده در سطح شهر اقدام به عملیات ایذایی علیه مراکز انقلابی مثل سپاه و کمیته کنند و مانع از سازماندهی نیروها شوند.

البته دیدگاه شخص مسعود و ایده های خودبزرگ بینانه و ساده اندیشانه او نیز طرح را بسیار کودکانه کرده بود. آن گونه که وقتی فرماندهان ارتش آزادیبخش در جلسه توجیهی عملیات از او کالک و نقشه می خواهند او به نقشه ایران در پشت سر خود اشاره می کند و می گوید این نقشه و کالک شماست.

به این ترتیب عملیات آغاز شد. ابتدا هواپیما های عراقی سر پل ذهاب را بمباران کردند و بعد از آن نیروهای منافقین از مرز گذشته و خط را شکسته و پیش آمدند. به علت کمبود نیروی خودی در منطقه منافقین بدون مشکل خاصی تا کرند و سپس تا اسلام آباد آمدند. در اسلام آباد مسعود در ساختمان فرمانداری مستقر و جمهوری خلقی را اعلام کرد و خود در آنجا مستقر شد. پس از اسلام آباد کاروان نیروهای منافق از اسلام آباد به سمت کرمانشاه به راه افتاد. قساوت منافقین در اسلام آباد به حدی بود که سر برخی از نیروهای رزمنده که به مرخصی می رفتند و مسلح هم نبودند با تیغ موکت بری بریدند و بسیاری از نیروها را تیرباران کردند. حتی وقتی مواجه با ممانعت پمپ بنزین برای دادن بنزین شدند پسر پمپ بنزینی را در همان جا به دار کشیدند. در ضمن حرکت وقتی با ستون خودروهای مردم مواجه شدند که هراسان از اسلام آباد خارج و به سمت کرمانشاه می رفتند و ترافیک ایجاد کرده بودند با سنگدلی برای باز کردن راه خود مردم را به گلوله می بستند.

در تنگه چهار زبر به صورت اتفاقی تعدادی از نیروهای لشگر انصار الحسین همدان که به سمت جبهه جنوب می رفتند با منافقین روبرو و درگیر می شوند و با استفاده از لودر و بلدوزر جاده را قطع می کنند و خاکریزی جلوی منافقین زده می شود. با این اتفاق جلوی پیشروی منافقین سد و فرصتی فراهم می شود تا نیروهای خودی به منطقه برسند. ابتدا نیروهایی از لشگر علی بن ابی طالب (ع) که در پادگان الله اکبر حضور داشتند به وسیله هلی کوپتر در ارتفاعات دو سمت جاده هلی برن می شوند و به این ترتیب جلوی پخش منافقین در منطقه گرفته می شود. در مرحله بعدی نیروهایی در گردنه پاطاق نزدیک اسلام آباد هلی برن می شوند و جلوی فرار منافقین گرفته می شود. منافقین که خود را در تله می بینند بارها سعی در شکستن سد دفاعی می کنند ولی موفق نمی شوند. مدام نیروهای بیشتری وارد منطقه می شوند و عرصه بر منافقین سخت می شود. نیروها شروع به قلع و قمع منافقین کرده و به سمت اسلام آباد پیشروی می کنند اما مسعود رجوی و مریم قجر عضدانلو به وسیله یک هلی کوپتر عراقی از منطقه متواری می شوند.

اوضاع به حدی سخت شده بود که فرماندهان زن منافقین پشت بی سیم ها جیغ می کشیدند و کمک می خواستند. بسیاری با سیانور خودکشی کردند و برخی نیز با اسلحه همدیگر را کشته بودند. تعدادی نیز فراری شدند و در ارتفاعات پراکنده شدند. بسیاری نیز کشته و زخمی شدند. پس از سه روز از شروع عملیات فروغ جاویدان، مرصاد خدا تقریبا به مراحل پایانی رسیده بود. دیگر منافقین شکسته بودند و صدام هم ناچار خود را تسلیم آتش بس کرد. و به این ترتیب آخرین عملیات تاریخ دفاع مقدس که با رمز یا علی (ع) آغاز شده بود با پیروزی رزمندگان اسلام پایان یافت تا مصداقی باشد بر ان تنصروالله ینصرکم و یثبت اقدامکم.

(بدون عنوان)

ضدمنکرات۲ — Tue, 26 Jul 2005 13:39:00 GMT

این روزها که در آن هستیم سالگرد حمله تک سراسری عراق بعد از پذیزش قطعنامه 598 از سوی ایران است. سال 67 این روزها پس از این که امام راحل (ره) جام زهر پذیزش قطعنامه را نوشید و ایران به صورت رسمی اعلام کرد که قطعنامه را می پذیرد همان گونه که پیش از ان گمان می رفت صدام این امر را ناشی از ضعف جمهوری اسلامی تعبیر کرد و دوباره فیلش یاد هندستان کرد و سرمست از پیروزی های به دست آمده در باز پس گیری فاو ، جزیره مجنون و فاو در تک های گسترده شیمیایی و حملات بسیار گسترده سعی کرد تا با استفاده از فرصت خوزستان را به اشغال درآورد و تعداد زیادی از نیروهای نظامی ایران را به اسارت درآورد تا بتواند پای میز مذاکره امتیازات زیادی از ایران بگیرد و به آمال و آرزوی شومش در انضمام خوزستان عزیز به خاک عراق موفق شود.

عواملی چند در پدید آمدن این شرایط دخیل بود. طولانی شدن جنگ سبب کاهش انگیزه در نیروهای تکور ایران شده بود. پشتیبانی جنگ به شدت مشکل شده بود و تدارکات جنگ به دلیل جنگ نفت کش ها و حملات مکرر به سکوهای نفتی ایران و از آن بدتر وضع اسفبار قیمت نفت تا حدی که به بشکه ای 5 دلار رسیده بود و همان درآمد ناچیز نیز باید صرف مردم می شد تا از قحطی و آسیب های شدید ناشی از آن در امان بمانیم. بودجه نظامی ناچیز ایران نیز کارساز نبود چرا که فروشندگان حاضر به فروش تسلیحات به ایران نبودند و دلالان و سرنخ های ایران توسط سازمان های امنیتی اروپا و امریکا کور شده بود.

از دیگر سو مسئله مهم دیگر کاهش نیروهای بسیجی حاضر در عرصه بود. استراتژی دفاعی ایران در طول جنگ استفاده از اهرم نیروی انسانی با انگیزه به صورت زیاد و گسترده بود تا بتواند برتری تسلیحاتی عراق را پوشش دهد، اما در این مقطع نیروی بسیجی به علت رکود شدید حاکم بر جبهه ها خیلی کم اعزام می شد و این امر به علاوه بسته شدن راهکارهای عملیات در جنوب و کشیده شدن جنگ به غرب و پس از آن عملیات والفجر10 و استفاده شدید عراق از سلاح شیمیایی که منجر به قفل شدن جبهه غرب شد، تمام جبهه را در رکود بی سابقه قرار داد و توان هرگونه مانوری را از فرماندهان ایرانی سلب می کرد. عراقی ها اما به شدت تقویت شده بودند و از سوی دیگر امریکا خود به طور مستقیم وارد جنگ شده بود. همه اینها دست به دست هم داد تا عراق سلسله عملیات های موج دوم استراتژی دفاع متحرک را شروع کند و با استفاده از امواج گسترده نیروی پیاده و زرهی با پشتیبانی گسترده هوایی و استفاده از سلاح های شیمیایی به طور بی سابقه و بسیار وسیع تک هایی را برای بازپس گیری مناطق آزاد شده ایران شروع کند. فروردین ماه سال 67 فاو اولین مرحله بود. در این عملیات هلی کوپترهای امریکایی به طور مستقیم از خاک کویت به نیروهای ایران مستقر در فاو حمله کردند و عراقی ها از شمال و غرب دست به محاصره فاو زدند. استفاده گسترده از شیمیایی نیروهای ایرانی را کاملا زمینگیر کرده بود و عراقی ها آسوده در تانک های کولردار T-72 نشسته بودند و پیش می آمدند. نهایتا با توجه به تعداد کم نیروهای خودی دستور عقب نشینی صادر و نیروها عقب آمدند ولی در عین حال متاسفانه تعدادی از نیروها جا ماندند و به اسارت درآمدند و برخی دیگر که برای عقب نشینی پوشش می دادند آن قدر ایستادند تا شهید شدند و بعدها استخوان هایشان از اروند گرفته شد. با انهدام پل فاو توسط قرارگاه تخریب صابرین جلوی عبور عراق از رودخانه گرفته شد ولی فاو برای همیشه تخلیه شد.

با استفاده از همین شیوه فکه و جزیره مجنون و شلمچه نیز مورد حمله قرار گرفت. البته با عملیات بیت المقدس 7 که در منطقه شلمچه اجرا شد جلوی پیشروی عراقی ها به سمت خرمشهر و تصرف شلمچه گرفته شد. این عملیات که آخرین عملیات قبل از پذیرش قطعنامه بود یکی از مظلومانه ترین نبردها در تاریخ جنگ بود. به نحوی که بسیاری از نیروها صرفا به خاطر گرمای تیرماه شلمچه و تشنگی به شهادت رسیدند. هر چند در همین عملیات بچه بسیجی های کم سن و سال پیاده دنبال تانک ها می کردند و شکارشان می کردند.

با حضور امریکا به صورت مستقیم در جنگ و ساقط کردن هواپیمای مسافربری پیام های روشنی به ایران داده شد. از دیگر سو حمله عراق به حلبچه نیز روی دیگر این سکه بود. همه اینها عزم جدی دشمن برای پایان دادن به جنگ به هر ترتیب نشان می داد. حتی برخی احتمالات از حمله هسته ای یا شیمیایی به شهرهای بزرگ خبر می داد. به همین دلایل و بری دلایل دیگر برخی از مسئولین تصمیم به اتمام جنگ گرفتند و نزد امام رفتند. امام ابتدا حاضر به پذیرش نبود ولی نظر مسئولین مخصوصا هاشمی به عنوان فرمانده جنگ بر پذیرش قطعنامه بود. بالاخره امام با شجاعت و فداکاری از همه حرف هایش گذشت و برای مصالح کشور و اسلام تصمیم به نوشیدن جام زهر کرد. پیام امام به مناسبت پذیرش قطعنامه یکی از تاثیرگذارترین پیام های امام بود. در این پیام تا حدی قضیه روشن شد. مظلومیت از کلمات امام فرو می ریخت.

بعد از پیام امام شور عجیبی بین مردم و مخصوصا نیروهای بسیجی جریان گرفت. بسیاری به شدت خود را سرزنش می کردند که چرا به جبهه نرفتند تا امام مجبور شد قطعنامه را بپذیرد. مثلا یکی از بچه ها می گفت: این همه شعار دادیم ما اهل کوفه نیستیم امام تنها بماند آن وقت آخر امام را تنها گذاشتیم.

صدام پس از پذیرش قطعنامه مغرور از تجهیزات قوی و گسترده اش با شدت حمله ای مانند تک ابتدایی جنگ -اما بسیار گسترده تر به حدی که اگر در ابتدای جنگ با 3 لشگر به خوزستان حمله کرد در این حمله 13 لشگر را مورد استفاده قرار داد.- را شروع کرد و خرمشهر را مورد تهدید قرار داد با مقاومت شدید رزمندگان نتوانست وارد شهر شود ولی خرمشهر را دور زد و در مسیر جاده اهواز خرمشهر به سمت اهواز به راه افتاد. با پیام امام به سپاه مبنی بر این که اینجا جنگ سرنوشت است و باید متر به متر بجنگید، سپاه با استفاده از نیروهای بسیجی گسترده که وارد جبهه ها شده بود نبرد و دفاع سراسری جاده اهواز خرمشهر را به صورت نامنظم و چریکی شروع کرد. نیروها آرپی جی به دوش پیاده لابلای تانک های عراقی می دویدند و تانک شکار می کردند. جنگ به حدی نزدیک و تن به تن شده بود که تانک های توانایی مانور را از دست داده بودند. با تلفات سنگین وارد شده عراق تصمیم به عقب نشینی گرفت ولی دوباره تجدید قوا کرده و حمله می کرد. مجموعا سه بار عراق تا مرز عقب زده شد و بالاخره صدام رضایت داد که برگردد و دست از پا دراز تر برگشت.

این عملیات با استفاده از نیروی انسانی شهادت طلب نیروهای خودی توانستند با ابتدایی ترین تجهیزات جلوی تک دشمن که هدف شومی را در سر می پروراند فائق آیند.

نیروها تازه از درگیری جنوب فارغ شده بودند که خبرهای بدی از غرب به گوش رسید. آری منافقین حمله کرده بودند. شرح آن را می توانید ان شاء الله فردا در همین وبلاگ ببینید.